Annie Tummers
Zommerblomme
Tsevreie sjtunt ze doa tsezame
sjtroalend, sjtram, vol in de zon;
tsere beemd en korevelder:
klatsjroeëze en de koreblom.
Als zommerblom sjtunt ze tse prónke;
durch kingerheng zoeë jeer jepload,
sjutse hoezer tjeën blitz en jewieter,
went, mit kroedwusj bijenee jezoeëd.
Va tsoat zunt ze jans óngersjiedlieg,
ogesjtere, nit alling um de kluur.
Sjpatseer iech durch lank of koarevelder,
hof iech, dat iech d’r boer mit de zeës nit huur.
Woa iech jebore bin
In ’t Zude van ’t Zude woa
toeristevus dieng huevele versjlèse.
De roesjende blanke wasserkwel,
lik druug, beroast, verjèse.
Mit sjpatsere durch berg en dal ,
weëd me sjtendieg uvverhoof jevare.
Fietsere woa sjnelheet wiechtieg is,
óp inne kielometertseller sjtare.
Boere, weëde manager oane vieë,
sjtiksjtaof lieët dön lanksaam sjtikke.
Malse korevelder verdene nit mieë,
krawal va festieval óp de wei is sjlikke.
Dat sjterk Brónsjreun Eechehoots
durch de protsessieroepsj i-jenoame
Kirche wure ónjeleuvieg sjtoots,
woa zoeëvöal jeleuvieje erinner kómme.
De sjtaatse Maas, darf nit mieë sjtreume,
mejandere wie zie dat zelver weul.
allewiel mós me heur jevierlieg beneume
sjtillewèg verdrónke in ós ierjeveul.
Mar ’t Zude van ‘t Zude hat zoevöal klank
zieng dialeksjproach woeënt i miech.
Limburg dat zeldzaam sjtuks-je lank
iech leëf zoeë jeer in diech.
´t Riespelt
D’r herfs sjtroalt
de zon vuurbij,
prónkt
mit al zieng klure.
Oane angs
vuur verval
verjenkliegheet
tse jehure.
In de letste wermde
durch wink,
verdruegd
luest ziech de vach.
Riespelet vilt doa
blad vuur blad,
inne leëvensloof
verjange prach.
Jekluurde lover
uvverjank
noa herfsjeróch
kniespert ónger de sjong
mit absjied en jemis.
loof iech uvver jruemele
wat nog va zommer uvver is.
Sjwömme
Inne ploensj
in ’t wasser
hauw um miech erum
broech erm en bee
krauwel of sjwöm.
Kaod is ’t wasser
hoal deep oam
los miech zakke
noa de deepte
bis óp d’r boam.
Dui miech aaf
kóm werm eróp
hoal deep oam
iech ploensj
oane sjtop.
Zommer in d’r kop.
Pennevruete
Oes krömmoenge va jedanke
valle pennevruete óp papier,
sjtrich vuur sjtrich jesjrève,
herhoale, endere, sjrieve, wieër.
Jedanke zukke, behauwe,
woa me ziech óch bevingt,
doadruvver blieve moale
bis dat ‘t e jediech ópbringt.
Döks zunt wöad tse jroeës
besjrieve ze ing klingiegheet,
of is ’t jedechtnis tse kling
went ’t um bezóngerhete jeet.
Jediechte losse doch nit kaod
woa winnieg woad drin sjtunt
ee intsel woad besjriefd zoevöal
zicher went dat uvver leefde jeet.
Jedanke mósse vrijoes sjweëve
wie d’r sjriever ’t óch beneumd
pennevruete van de jedanke
sjriefkoens die de pen oessjtreumt.
Nieëvel
Mit enderoeng va anger weer
leks doe dieng wólke neer
kries tsefort de vol loag
mit jezeur en jeklaag.
Va diech weëd jinne vroeë
kens zelver nuus dra doeë
oane vräud bejrust me ziech
in die moedelieje welt va diech.
Noeëts hat me diech ins bezónge
weëds óch nit mit sjpas verbónge
wat e ónheemlieg jeveul is dat
went jee miensj diech ins jeer hat.
Sjtonde mit nieëvel behange
weëde nit hatslieg emfange
jee miensj deë diech jeer ziet
me is diech ’t allerleefste kwiet.
Oane vroag wie ’t diech verjeet
In die jrauw tsiet van eenzaamheet
’t intsiegste wats doe dees jeëve
Me darf ins in de wólke sjweëve.
Miepmop
Dans dienge dans
doe klinge miepmop
uvver jadens, veld en wei.
Jidder daag van die sjtuurmiesj leëve
bringt óch die end kótterbij.
Ogesjtriejelend, kluurriech wónger
sjnuuts va jidder blom
tiervel durch dieng vrijheet
vroag nit mit diech tse toesje
blief nog jeer jet hei
wiet voet va mieng horizon.
Maimond
Zoeë döks weëd
uvver mai jesjrève,
óch in ing tsiet
va krich en jewald.
Jinne óp dis welt
kan de lüezoeng vinge
alling ing voes ópheëve
maacht jinne halt.
Duuster is nog lang
nit verjange
hat óch Covid
ziech jelaad.
Zoelang wie bomme
boave ózze kop
blieve zjweëve
weëd jónk leëve
tse vrug tsoldaat.
Maimond
mond vol leëve
lieëts ós sjtaune
kluur en blui
tse flot verjange.
D’r jeróch va flieder
bliet nog hange
zal flaich trueste
woa nog mennieje troan
vuur vrijheet vilt.
Hoespoets
`t Vrugjoar hingt in loeët,
me is óp eemoal jód jemoeëd.
va ing meële die vrug zingt
D’r sjtool diech ónger d`r boam brent.
’t Weëd ziech nit lang bedaad,
sjlaat en blomme zieëne in d’r jaad.
Jardienge jewèsje, bedtsug eroes,
inne wirvelsjtórm vleijt durch jen hoes.
Óp eemoal wil me al tsejeliech,
d’r daag kriet ing doebbel sjiech.
Wat die vrugjoarszon nit deet.
woava d`r miensj óp hol sjleet.
Is d’r hoespoets-tiek jedoa
jinne mauw um sjpatsere tse joa
Mörje? dat ligk noe sjwoar óp d’r maach
D’r weerman meld, reën d’r janse daag.
Feëlervrij jesjpild
‘t Lieza sjpilllet joarelank
óp inne monneka mit sjpas.
D’r Winand bloazet sjuuftromboon
en d’r Kueb deë sjpillet bas.
Doabij sjloog d’r Herman
mit kraf óp ing dikke trom.
De dekkele woeëte jehouwe,
mit vöal radauw durch d’r Tom.
‘t Intsieje dat noeëte sjpille koeët
woar in die sjpaskapel ’t Karolieng,
dat spillet mit e hats vol temperament,
óp ing zier sjieke fiengelieng.
Jidder wèch koame ze bijenee,
noeëts feëlet inne van die zes.
Doa woeët nit jód jesjpild mar hel,
sjpas an de vräud oane sjtres.
Eemoal hauwe ze d’r ieëtsjte pries jehoald,
alles jód sjpille woar doe ’t motto.
doanoa hat me ze noeëts mieë jehoeëd,
wie ze feëlervrij jesjpild hauwe …in d`r lotto.
Doeëd sjpoar
Mennieje tsóg
vertrók van dat sjpoar
mit kóffere vol jedanke.
oane anoeng vuur jevoar
óp e jelais noa ’t ónbekankde.
Kinger tseechene miepmöp
in hönne oam óp de roet
die vloge mit bis an dat eng
uvver e jelais wiet voet
dat plötslieg óphoeët.
Woa jewieët va ónmach
jelaisbielze nog lieët basjte
iezer durch troane jeraosd
woa alle hofnoeng verblasset.
Vier blieve vertselle en jedinke
de sjpoere va angs en noeëd
jee ónkroed darf druvver wase
dat jelais van die tsug noa d’r doeëd