Fer Kousen

Weë de tekste van d’r Fer óp papier ziet sjtoa, kriet doa kauw sjoedere van. Dat zunt tekste woa alling heë zelver sjlauw droes weëd, jemenlieg. Ózze sjpasminister woar prins karneval, troan ieëtsj mit e trio óp en jong doanoa als butereedner de buun óp. Mit jans vöal erfolg. Pries, ordets, medaaljets, alle ier en teutejood is ‘m um d’r haos jehange. Mit reët, den me laacht ziech kapot mit d’r Fer.

D’r letste kloon

Bludieje perreplu, wat inne daag. Zoene vasteloavendsdeesdieg hauw ’t joare nit mieë jejoave. Inne sjtórm van klone, lekker vol in de wieëtsjafte en ing laachende zon aan e blauw fiermament. ’t Beer sjmaachet alsof ’t reët oes d’r himmel reënet en: zoeë billieg woar ’t nog noeëts jeweë.
De wieëte hauwe ziech nèmlieg vuur de ieëtjste moal in de wieëtsjafs-jesjiechte bijenee jepakd en vuur d’r nommedaag van ’t klonetrekke ’t beer óp inne euro jezats. ‘Happy hour,’ neumete ze dat. Noa e richtieg plat woad woare ze nog aan ’t zukke. Vier haode ’t mar dróp dat ze ing jelukzieëlieje sjtond hauwe. Den dat woar ’t zicher. Die wieëte hauwe ziech nog noeëts verdrage, evver dis joar woare ze ’t ziech, noa drei wèche verzammele, eens woeëde. Went ’t doavuur inne Nobelpries jeuf, da häue ze ’m verdeend.
En noen woar ’t beer nit aa tse sjlefe. D’r maat woar ing jroeëse tieëk, sjoenkelend en sjpringend sjnappet Kirchroa ziech in erm en vieret ’t fes van alle fester. Nog effe en ’t woar werm èsjermitwoch, kóm vier drinke nog ee, en nog ee en nog ee…
‘Jef miech nog ee,’ zaat d’r Friedel aan d’r Hens.
‘Doe kries jee mieë,’ menet d’r wieët, ‘doe has al uvver d’r doeësj jedrónke; ’t weëd tsiet dat-s doe óp heem aa jees, ’t is al de nuedieje sjtonde èsjermitwoch.’
‘Nog ee, um ’t aaf tse liere,’ rauwelet d’r Friedel mit dikke tsong.
D’r Hens joof ’m nog inne klinge sjoes. Heë hauw de janse wieëtsjaf al jepoetst, alling dat sjtuks-je nog nit waor d’r Friedel an tieëk hanget. Zitse koeët me dat nit mieë neume. Mit e lumelsje veëjet d’r Hens nog jet sjmienk voet. D’r Friedel woar al e paar moal mit d’r bölles óp de tieëk jevalle. ’t Woar dat ’t ziene betste kammeraad woar, angesj häu heë ’m al droes-jewórpe.
‘Doe móts noa heem,’ zaat d’r Hens, ‘zons hingt d’r hoeszeëje sjeef. Lieët dat Frieda diech ing kier alling joa en da bis doe zoeë vol wie ing kouw.’
D’r Friedel sjtroddelet: ‘Ddddat Ffffrieda is ing vvvvrauw oes ddddoezende, ezoeë flot hingt bij ós nuus sjeef. Evver iech wees nit mieë wat ’t noen jenauw zaat wie iech dizze mörje heem voet jong. Dat iech veer beer dórf drinke en dat iech um tswelf oer heem moeët zieë of dat iech tswelf beer dórf drinke en bis veer oer dórf blieve? Iech mós doa nog ins effe uvver noadinke; jef miech nog e druupje, dat is jód vuur d’r versjtank en dan dees doe miech nog e sjtuk sjokkelaad vuur mie lekker frietebuultje. Dat hat ’t naats ummer appetiet. Iech han óch al e sjtuk jebakke visj in de vóttetèsj, doa bliet e werm.’
D’r visjkroam óp d´r maat woar al e paar sjtond tsouw, werm koeët deë bukkem nit mieë zieë evver d’r Hens wós waal wat heë al de janse tsiet ruuchet.
‘D’r sjokkelaad kans doe han,’ sjoebet d’r Hens, ‘evver dat druupje, sjrief diech dat mar óp d’r boech; iech jef diech miene tillefóng, da kans doe diech inne taxi besjtelle, doe zoefe krai.’ D’r Hens jriefet in ’t tieëkesjaos um ziene jsm tse pakke.
‘Iech han zelver ezoeë dink, e richtieg techniesj wónger,’ keëket d’r Friedel. ‘Wie iech an d’r visjkroam sjtong, bellet ’t Frieda. Iech vroag miech noen nog ummer aaf wie dat wós woa iech woar. Woa han iech dat dink? Ao, hei, bij d’r visj. Die dinger weëde joa óch ummer pietsetiejer.
Mer loester jong, iech vaar nit mit inne taxi, iech han ’t jeld nit óp d’r ruk wase. Jans noa Zoetermeer, dat kost miech e paar hónged euro. Da krien iech miech lever nog ee. Ópjepaasd Hens, da wees iech jet bessers. Iech tiep d’r nommer i van de pizzeria ’t Jruie Hoare óp de Pommedoare’ en dan jeet de res van zelver.’
‘Hei mit die Pizzeria ‘Pommedoare is vuur die Auwhoare.’
‘Hei mit d’r Friedel, bezörgs doe óch i Zoetermeer?’
‘Naturalemente, si si, noa Zoetermeer, niente obstacola, bella cittá.’
‘Prima, don Corleone, dan jeer inne jroeëse Margarita, oane tomaat en oane kieës en nit tse vöal deeg. Noa de Staringhove 42.’
‘Iesse prima, iesse 5 euri en doert due en e haof ore. Buon Appetito.’
D’r Hens wós nit wat heë hoeët. Heë versjtong nuuks d’rvan. ‘En noen da, wie kuns doe noen heem? Dat drinke is diech óp de jries massa jesjlage.’
‘Vrès wie ing kats en zoef wie inne hónk, dan bliets te jezónk,’ vrievet d’r Friedel d’r Hens ónger de naas, ‘noen loester mar ins jód. Wen iech diech erme däuvel betsaald han, sjpring iech wie inne pas-jeboare kangaroe van tieëk óp, ren noa de pizzeria ‘Van Pommedoare kriet me Bloare’ en lek miech vuur de duur. Went dan e brömmersje mit hinge d’róp zoeng vettieje, sjtieropore ieskas voetvieët, werp iech miech vuur de raar en vroag: Eksekoeës mie, woa jees te hin? Noa Zoetermeer? Wat inne tsouwval. Kans te miech e sjtuk mitneëme? Joa? Dan bin iech vuur 5 euro heem en óch nog zatjejèse.’
D’r Hens jriemelet ins. Wat hauw deë Friedel ing fantasie. ‘Vertsel die wietse mer urjens angesj. Flaich jeleuve ze diech doa. Miech bezeeks doe nit. Doe broechs jaar nit noa Zoetermeer, mit vasteloavend kans doe besjtimd hei i Kirchroa blieve sjloffe. Maach dats doe bij die frietetuutje kuns, angesj weëd ’t vuur diech hu nog ‘home-banking’ en kans doe diech óp d’r kautsj legke.’
‘Frietebuultje, doe sjlauwberjer,’ koeët d’r Friedel nog jraad oesbringe. Evver d’r Hens hauw ’m al noa boese jesjoave. D’r Friedel woar d’r letste kloon. I Kirchroa woar ’t werm sjtil vuur e joar. Hei en doa kwalmet nog inne valsje sjlajer oes ing wieëtsjafsduur die effe ópjong. E paar obere drónke ziech nog ing tas kaffieë. ’t Sjneiet e bis-je, ejentlieg woar ’t sjun weer. Jet jlaas-sjerve en verplekde konfetti erinnerete nog an d’r sjunne vasteloavend. Èsjermitwoch loos ziech mit ’t ieëtsjte dageslit al vuurzichtieg blikke. Jemuutlieg wagkelet d’r Friedel d’r nuie daag i. Heë moeët ’t Frieda nog e sjtuks-je visj bringe.