Hans Golombiewski

D’r Hans Golombiewski leëvet va 1933 bis 2008. Zieng eldere woare va Pole evver heë zelver woar sjtoots dróp va Sjpekkelzerhei tse zieë. Heë sjrievet jediechter en lidsjer.

’t Himmelspöatsje

D’r sjloespónk van ’t leëve, is noa d’r himmel joa.
Dat zal diech nog jet jeëve, oes Kirchroa voet tse joa.
Doch lu maat uuch nit bang, vier blieve hei nog lang.

’t Himmelspöatsje sjteet ummer óp, alling, vier broeche nog nit eróp.
D’r leve Petrus zeët: ‘Bliet uur mar doa, den une himmel is Kirchroa ‘.
D’r leve Petrus zeët: ‘Bliet uur mar doa, den une himmel is Kirchroa ‘.

De engelsjer , die vluje hei boave durch jen loeët.
Vier hant, oane tse luje, zoeng engelsjer jehoeëd,
die aafjelofe naat, vertrouwd ós hant jezaad:

Nog eemoal prins tse zieë

Nog eemoal prins tse zieë, jet sjunners is nit mieë.
En Roëzemondieg sjton iech dan boave óp d’r prinsewaan.
Nog eemoal prins tse zieë en dan zaan iech adieë,
den is dat prins zieë dan jedoa, kan vuur miech de welt verjoa.

Wie iech jeboare woeët, hauw iech ’t al jehoeëd.
D’r pap va miech, deë zaat doe al: ‘Deë jong, deë weëd prins karneval’.
Iech huur nog daag en naat, wat heë doe ummer zaat.

Went uur de foto’s ziet, in de wieëtsjaf van ’t Riet,
doa in die prinsegalerei, doa hingt noen óch mieng foto bij.
En doa zingt, woad vuur woad, d’r janse prinseroad.

Iech dink nog jiddes joar an wie iech prins hei woar.
‘Alaaf’, dat klónk oes jidder hoes, en iech wórp doezend klumpjer oes.
Iech zien miech döks nog joa, als prins va Kirchroa.

Sjoenkele óp d’r maat

Iech han jesjoenkeld óp d’r Maat,
han iech jedreumd de janse naat,
en d’r Joep, deë hat alaaf an miech jezaad.
Dat han iech zelde mitjemaad,
wat iech jedreumd de janse naat,
mar d’r Joep, deë hat alaaf an miech jezaad.

D’r karnaval zitst miech in ’t blód,
doa durch sjlof iech nit mieë zoeë jód.
Iech dreum nog mar va Kirchroa,
en zien d’r Joep dan vuur miech sjtoa.
Weëd iech dan wakker, jodsedank,
dan zing iech sjtondelank.

Wen iech zoeë an ’t sjloffe bin,
dan dreum iech ummer vuur miech hin.
Zien iech ’ne kloon óp jiddere ek,
dan weëd iech sjtil aa sjtapeljek.
Alaaf nog in d’r sjlof

Hei i Kirchroa

Hei i Kirchroa is alles ejaal, van de Poasje bis karneval.
Hei i Kirchroa is ummer vermaach, zelde troane, ummer ‘ne laach.
Hei i Kirchroa is alles ejaal, doe kans drinke en iech betsaal.
Hei i Kirchroa, doa kan nuus mieë mis, wail d’r Kirchröadsjer, Kirchröadsjer is.

’t Leëve is zoeë sjun, vier junt durch dik en dun.
Doe zies wie sjun de welt pas is, wents doe i Kirchroa bis.

’t Sjunste wat me hat, is zinge van ós sjtad.
’t Sjunste pleëtsj-je óp dis eëd, drum zinge vier mit reët.

Dat sjun sjtuksje welt

Ja, dan móts te in Kirchroa zieë, bij ós óp d’r Maat.
Ja, dat vings te nurjens mieë, woa zoeë weëd jelaad.
Ja, dan móts te in Kirchroa zieë, dat sjun sjtöksje welt.
Voet jon iech doa nit mieë, nit vuur jood of vuur jeld.

Iech han op d’r eëdbol jesjwórve, dat vool allemoale nit mit.
Iech bin bauw va heemwieë jesjtórve, den laache, dat koeët iech doa nit.
Mit dank an ózze Heer, zing iech mar al tse jeer.

Iech han óp d’r mond bauw jesjtange, zoos mennieje kier i jen loeët,
mar bin doch op heem aa jejange, umdat iech doa nit laache koeët.
Mit dank an ózze Heer, zing iech maar al tse jeer.

Dat wöadsje wen

Wen dat wöadsje wen nit woar, dan woar alles haof zoeë sjwoar.
Den vier wure onjeveer allemoal mieljoneer.
Va ze leëve nit mieë krank, hóngeddoezend óp de bank.
En vier woeëte hónged joar wen dat wöadsje wen nit woar.

Dat wöadsje weëd döks jesjrève, doa sjteet me döks va versjteld.
En ummer weëd uvverdrève wen inne diech jet vertseld.
Vier zinge uuch noen e lid woa dat wöadsje ‘wen’ i zits.

Wat weëde vier döks bedroage of weëd ós jet wies jemaad.
Weë ‘wen’ zeët hat al jeloage bij alles wat weëd jezaad.
Vier zinge uuch noen e lid woa dat wöadsje ‘wen’ i zits.

D´r sjunste kloon

Iech han d´r sjunste kloon aa, van hei bis uvveral.
Iech veul miech mit deë kloon aa, d’r mister karnaval.
Wen iech miech in d’r sjpeiel zieë, ja, da dink iech mit reët:
Iech bin d´r sjunste kloon óp eëd.

Ing pruuk, die han iech óp d´r kop en sjmienk óp mie jezich.
Inne bolhód mit e lempsje dróp, ´ne kloon wie e jediech.
Doabij huet óch nog inne vrak en deë is jeël en sjwats.
Leef lu, ónger dat klonepak, doa sjleet e klonehats.

Vier wille zinge!

Vier wille zinge, vier wille danse óp d’r Maat,
van ‘t mörjens vrug bis in de naat mit uuch tsezame zieë.
Vier wille zinge, vier wille sjpringe óp d’r Maat,
bis dat ´t lit weëd oes-jemaad, en dan … adieë.

Vier wille zus, en óch ins zoeë,
doch mit e bis-je zunt vier al vroeë.

Vier wille vräud en óch ins leed,
mar ummer zinge, zoeëlang ’t jeet.

Vier wille dat en óch ins dit.
Zing noen dat lidsje ins mit ós mit.

Vuur jek tse zië zunt vier tse loeës

Vuur jek tse zieë zunt vier tse loeës,
vuur kling tse zieë zunt vier tse jroeës.
Vuur dik tse zieë zunt vier tse dun,
en vuur vies tse zieë zunt vier vöal tse sjun.
Vuur aod tse zieë zunt vier tse jónk,
vuur plat tse zieë zunt vier tse rónk.
Vuur breed tse zieë zunt vier tse sjmaal,
dat is sjtomme kal en dat is ós ejaal.

’t Weëd diech jet jezónge, ja, dat hat hank noch vós.
Doa hant vier jet óp vónge, vier zinge mar dróp los.

’t Weëd diech jet jezónge, ja, dat sjleet nurjens op.
Doa hant vier jet óp vónge, dunt nog ee sjupje drop.

’t Weëd diech jet jezónge, d’r rainste bla bla bla.
Doa hant vier jet óp vónge, vier trekke nog ins aa.

Wen iech oes Kirchroa jon

Wen iech oes Kirchroa jon, ejaal woa hin,
alling mit heemwieë sjton en jinne ken,
zien i jedanke dan d’r Joep werm sjtoa,
wel iech zoeë flot iech kan óp heem aa joa.

Jeboare bin iech hei en woeën hei óch.
Van al die rezerij han iech jenóg.

Je auwer dat me weëd, de tsiet jeet flot.
Drum zaan iech noen mit reët, blief hei vuur jód.

Went ’t effe jeet

Went ’t effe jeet, da los mar waaie.
Went ’t effe jeet, da los mar joa.
Den de welt, die jeet ins noa de haaie.
Went ze ónger jeet, is de sjpas jedoa.
Vier wille hu nog mit uuch broezend,
zingend durch ’t joar tswai-doezend.
Went ’t effe jeet, da los mar waaie.
Went ’t effe jeet, da los mar lekker joa.

Leef lu, de welt is hu nog sjun um tse leëve.
En hu losse vier lu, de welt ins richtieg beëve.

Leef lu, de welt is hu vuur ós jeweun e wónger.
Drum zing mit ós leef lu, dan jeet ze óch nit ónger.

Wie in e meersje

Vier tswai zunt ee peersje, zoeë wie in e meersje,
woa alles angesj is, en doe mieng printsessien bis.
Vier dreume en sjweëve, zoeë durch ’t leëve.
Flaich weëd in hónged joar, dat meersje woar.

De sjtere, die bringe ós sjtil inne jrós.
De vuejel, die zinge, alling mar vuur ós.

Vier zunt erm jeboare, mar veule ós riech.
Zoeë jeet dat al joare, bij diech en bij miech.

D’r auwe daag

Doe merks op ins ’t jeet nit mieë
D’r janse körper deet diech wieë
Doe weëds jewaar dat nuus mieë jeet
Dat alles hingt en nuus mieë sjteet
Mit lofe kuns te oam tse kót
Ing trap eróp, doe bis kapot
Kuns oes ’t bed mit vöal jekraag
Dat neumt me dan d’r auwe daag

Nuus jeet mieë zoeë wie ’t mós
Doe kuums, doe kreuns, doe has d’r hós
Links en reëts kómme de kwale
Noa de apetieëk en mar betsale
’t plasse, ja dat jeet nog jraad
Me zeët dat is van d’r prostaat
’t èse likt diech op d’r maag
Dat kunt van d’r auwe daag

Doe wils nog wal, ’t jeet nit mieë
Alle knaök die dunt diech wieë
Hei jet sjmiere doa ing pil
’t leëze jeet nit oane bril
Voäl rimpele in ’t jezich
Sjtief va reuma, sjtief va jich
Leve pap, wat e jeklaag
Kink, dat is d’r auwe daag

Pieng dunt diech de erm en bee
Doe vils in sjlof bei d’r teevee
Bij alle ieëlend die al is
Kunt dat jemórks mit ’t jebis
’t bukke bejint al wieë tse doeë
D’r erme ruk deë kraagt ezoeë
Va drei beer al e sjtuk in d’r kraag
Dat, lu, is d’r auwe daag

Doe sjravels nog mit inne sjtek
D’r wèg eraaf bis op d’r ek
Kumenteer kuns te noa heem
Al wat bliet is auwe leem
De kinger die zunt noen al jroeës
Paks diech die klingkink óp d’r sjoeës
Kiekt dat diech aa mit inne laach
Sjun is dan d’r auwe daag

Iech hod van

Iech hod van ’t leëve, iech hod van plezeer
Iech hod van de sjoem en óch van ’t beer
Iech hod van d’r miensj, iech hod van ’t deer
Iech hod van de welt en óch van ’t weer
Iech hod van de dame, iech hod van meneer
Iech hod van mieng vrauw, iech han ze zoeë jeer
Iech hod van d’r joemie, iech hod van ’t leer
Iech hod van d’r boom en óch van zieng bleer
Iech hod van ’t óp, iech hod van ’t neer
Iech hod van ’t kruuts en óch van ’t kweer
Iech hod van ós kirch, iech hod van d’r Heer
Iech hod van moeziek, van d’r jode sjteer
Iech hod van d’r pek, iech hod van d’r teer
Iech hod van d’r cowboy en van zie jeweer
Iech hod van d’r voeëjel, iech hod van zieng veer
Iech hod van d’r nar, van d’r rauweleer
Iech hod van ’t jeld, iech wuur jeer miljoneer
Doch iech han tse winnieg, lek miech mar de breer
Drum tsjuus betste lu, mieng pen lek iech neer
Vuur dis joar woar dat ’t ezoeë onjeveer.

Dat bis-je

E bis-je hemet eëd
Woa óp mie huus-je sjteet
Dat bis-je is miech alles weëd
Doa deel iech leef en leed
E bisje hemet eëd
Dat bis-je leem en zand
Woa ummer leëft ’t jód en sjleët
Dat is mie hemetland

E bis-je hemet eëd
Woa óp e blumpje bluit
Woa wen e kink jeboare weëd
Ziech jidderinne vräut
E bis-je zand en leem
Dat is miech wirklieg alles weëd
Dat bis-je is mie heem

E bisje hemet eëd
Dat bis-je vrank en vrij
Dat bis-je dat ummer sjunner weëd
Dat is mieng Sjpekkelzerhei

Tsiet

Went me de lu zoeë bezig ziet
Dan mós me doch bekenne
Jinne hat nog effe tsiet
Nee, nee, ze mósse renne

Ze mósse renne en mar jage
Jauw renne, jauw va hei noa doa
Wilt me effe nog jet zage
Hat me jing tsiet, me mós jauw joa

En zoeë jeet dat jidder daag
Bij de manslu en de vrauwe
Die ’t mörjens bejinne mit dat gejaag
Zunt ziech ‘t ’s ovvends nog an ’t tsauwe

Dat jeet nit jót op d’r lange doer
Went me de lu zoeë bezig ziet
Den jidderinne hat waal ing oer
Doch jinne deë hat tsiet

Noeëts jód

Zoeë is ’t noen eemoal, noeëts is ’t jód
Is ’t nit lank, dan is ’t tse kót
Is ’t nit dik dan is ’t tse dun
Is ’t nit vies dan is ’t tse sjun
Is ’t nit kaod dan is ’t tse werm
Is me nit riech ja dan is me erm
Is me op sjtap dan is me nit heem
Hat me jee vleesj dan eest me mar zeem
Is me nit aod dan is me nog jónk
Is me nit krank dan is me jezónk
Is ’t nit sjwats ja dan is ’t wies
Is ’t nit Math dan is ’t d’r Thies
Went me nuus zeët dan is me tse sjtil
Wilt me jee kink dan pakt me de pil
Is ’t nit reët ja dan is ’t sjeef
is me tse vrech dan is me nit leef
Is ’t nit aa ja dan is ’t oes
Likt me nit drin ja dan likt me droes
Is ’t nit daag ja dan is ’t naat
Hat me jing hoare dan hat me ing plaat
Is me nit jek dan is me tse loeës
Is me nit kling dan is me tse jroeës
Is ’t nit duuster ja dan is ’t kloar
Hat me jeloage dan is ’t nit woar
Is ’t nit sjerp dan is ’t tse bót
Nee betste lu, noeëts is ‘t jód

De woarheet

Iech wil uuch ins effe de woarheed zage
En hof dat uur die kant verdrage
’t Vilt miech zoeë wie zoeë al sjwoar
Mar wat iech sjrief is wirklieg woar
Iech han egentlieg al tse lang jesjweëge
En daat, uur koeët nit jót d’r teëge
Den die woarheet woa iech mit kom
Die zal in jon sjloa zoeë wie ing bom
Flaich han iech jet tse lang jewaad
Iech häu ’t uuch lever jet ieëder jezaad
Doch iech koeët nit ezoeë flot besjlisse
Mar noen mós ’t mar ins jidderinne wisse
Vöal lu kanne de woarheet nit verdrage
Doch zal iech ze uuch ing kier mósse zage
Die woarheet vilt óch vuur miech nit mit
Mar d’r tsinterkloas besjteet jaars nit

Bezuk

Went de middieg op d’dr dusj jraad sjteet
Jegarandeerd de duurbel jeet
Doe has honger, wils mit èse graad bejinne
Vilt ónverwaads bezuk noa binne
Ummer op zoeng ónjeleëge tsiet
Foetsie is d’r appetiet
De tsoep, de eëpel, d’r ossehaas
Alles jeet diech langs de naas
Iech hod ’t dan mar vuur jezieë
Den honger han iech al nit mieë

Zits doe ’t óvvends an d’r teevee
De bee jemuutlieg uvveree
Tuutje chips paraat jelaad
Dipsausjes d’r bij jemaad
D’r sjunste western is hu dróp
Doa vräut me ziech al wèche óp
Ruft d’r bezuk al an de duur
Deë film sjtelt ubberhaups nuus vuur
Zoene hoemboek kieke vier nit mieë
Iech kroog ‘m dan óch nit tse zieë

Doch hat me tsiet en alle èse óp
Op deë kloemel is jinne däuvel dróp
Zits ziech tse verveële óp de bank
Dan dinkt me kuem hu mar ins inne
Jegarandeerd lu dan kunt jinne
Va langewaile weëds te bauw verrukd
Umdat diech noeëts inne miensj bezukt
Vuur miech broecht ’t dan al nit mieë
Iech jon noa bed, iech zaan adieë

Zoeë mar

Zoeë mar diech ee blumpje jeëve
Zoeë mar, umdat iech van diech hod
Ummer mit dich tsezame leëve
Tsezame ziee mit diech vuurjód.

Zoeë mar vrundlieg noa diech winke
Zoeë mar zage bis jeliech
En dan hoffe en mar dinke
Sjtraks dan bin iech werm bij diech

Zoeë mar effe noa diech belle
Zoeë mar vroage wie ’t jeet
Ee bis-je jeluk vuur dich besjtelle
Jeluk dat ech nog wal besjteet.

Zoeë mar vuur diech blieve beëne
Zoeë mar vroage ózze Heer
Dat Heë diech ummer werm zal zeëne
Iech wees zicher dat deet Heë jeer.

Zoeë mar ummer mit diech laache
Zoeë mar dele leef en leed
Tsezame jet van ’t leeve maache
En dat bis in de ieëwiegheet.

Zoeë mar e jedichs-je sjrieve
Zoeë mar sjrieve uvver diech
Iech hof dat dat ummer zoeë zal blieve
Den doe bis de welt vuur miech

Ing auw sjóngsdoeës

Wie iech, ’t woar ’t vurrieg joar
D’r zölder óp an ’t rume woar
Zoog iech ing auw sjongsdoeës doa
Verloare in e huuks-je sjtoa
Die mós doa jans lang han jesjtange
Den al wat dróp sjtóng woar verjange

Dat woar ’t sjunste wat iech oeëts hauw vónge
Den die doeës zoos vol erinnerónge
Sjwats-wies foto’s jans aod mit sjtuksjer droes
Van mieng auwesj en va mie auwesjhoes
D’r pap óp e fiets-je, als kink nog zoeë jónk
De mam, doa sjteet ze, doe nog kernjezónk

Ze sjteet an de buut, wèsj oes tse vringe
En in jedanke huur iech ze, wie doe, alwerm zinge
Ing antieke trouwfoto óp ing kartonge kaat
Van d’r opa en de oma, nog i Oche jemaad
Mieng tantes en nónke, mieng nieëtsjer en neëve
Woavan de mieëtste allang nit mieë leëve

Hei ing foto van d’r pap als tsoldaat
Vlak vuur heë voet moeët is die nog jemaad
Ing troan die rollet doe van mie jezich
Den heë is jevalle in deë ellendieje krig
En wat iech óch in die doeës nog vong
Die auw sjoeëlfoto die in die tsiedónk sjtong

Went uur noen óch zoeng doeës jut zukke
Dan hof iech dat uuch dat zul lukke
En dat bij uuch óch zoeng doeës zal sjtoa
En dat och uu hats dan óp zal joa
Den ee dink dat kan iech uuch beloave
Zoeng doeës bringt jans jet jeluk noa boave