Huub Didderen

D’r Huub woar sjoeëlmeester óp Sjevemet. Heë woar tsezame mit d’r John Friedrichs De Sjtèchneëltjer, e komiesj, ieroniesj, parodiesj duo dat joarelank de zietsoenge verónzicheret. Noaderhanks woar heë d’r man ater de deklamatsiejoeënwedstrijde vuur de kinger van de basissjoeële.

’t Krieltje

’t Krieltje woar ’t zat. Als klinge woeët ’t ummer ónger de vus jelofe, uvver d’r kop jezieë, an zie jeduid, kót en jód: ’t woeët durch de angere ummer wie e krieltje behandeld.
Noen zouw dat vuur jidder anger krieltje normaal zieë um zoeë aajejange tse weëde, mar nit vuur ós krieltje. Dat vong va ziechzelver dat ’t jans jet vuursjtellet, en minnieje leghorn en barnevelder en alle anger sjtom honder jet vuur koeët doeë.
Went ’t dat evvel mit vöal jekakel loos wisse, woeët ’t vliddig in d’r kamp (’t kemsje) jepikd en kroog tse hure dat ’t e kling vótlaoch woar (en óch hauw) woa nog jee fatsuunlieg ai oes koam.
’t Krieltje joof evvel nit óp en wie ’t hoeët dat i Kirchroa e deretejater kuem daat ’t (dat daat ’t winniegstens) “Hei is mieng kans!”
Ejentlieg häu ’t mósse dinke: “Hei is ós kans, den alling hauw ’t zicher jing kans.
Ós krieltje hauw nit alling e kling vutje, mar ’t hauw óch e kling köpje en went ’t jeluk hauw, koam doa óch aaf en tsouw ing jouw jedanke oes.
Noa tswai daag hauw ’t alzo dezelfde jedanke wie iech jraad al sjrievet: ÓS kans.
Doaneëver hauw ’t evvel ing vies bij-jedanke: ós = iech, mar dat wees deë angere nit.
En weë woar da vuur ós krieltje deë angere? D’r Tsinterkloas.
Sjtom jedanke? Vuur de kriel nit.
Den went diech überhaupt jinne inne jeleuft, wem móts doe da nog jeleuve?
Deë woa alle krieltjer nog i jeleuve. Alzo d’r…..jenauw!
Den went inne versjtank hat van tejater, dan is ’t d’r Tsinterkloas waal.
Deë miensj dat is tejater. Kiek mar ins wat deë eemoal in ’t joar i Kirchroa vuur e tejater maat. Da vilt diech (als kriel) doch nuus mieë i.
Óch hauw ós krieltje jehoeëd dat deë jouwe man óch in zieng vrij tsiet waal dökker inne mijterse (mieterse?) jong sjpillet. Alzo wens te Kirchroa als buun nuedieg has, móts te bij dem zieë.
En uvver mijter jekald: zoeng sjieke mutsj (of jet wat doa óp jeliechet) wool het óch waal drage. En zoeë koam ’t dat went me i Kirchroa Tsinterkloas bejieënet, deë ummer e krieltje hinger zieng sjóts hauw hange.
Went uur noen nog an ’t leëze zut, vroagt uur uuch waarsjainlieg aaf: hat ós krieltje doa da nóts va jehad. Kriet ’t ing plaatsj in ’t deretejater?
Bis te jek!
Jiddere jek (oes-jenoame de krieltjer) weest doch dat Tsinterkloas nit besjteet. En deë jiddere jek jeleuft alzo óch nit in ós krieltje. En überhaupt: zoeng sjieke mutsj zakt e krieltje doch uvver de oge en da is ’t zoeë wie zoeë d’r wèg kwiet. D’r wèg kwiet. D’r weg noa de jroeëse derebuun in ’t nui deretejater zal ós krieltje noeëts vinge. Doavuur kans te besser ing sjtom hon zieë of inne Tsinterkloas.

Rauwele óp knauwele

Kling woar ’t,
kling en in ’t midde wies.
An de boesezie jrauw-jries
mit roeë en óch jreun toepe.

Midde in de boesezie
sjteet verbórje ónger beum
ing sjun kapel
mit óp veer ekke
inne auwe boerehof.

Doa likt e sjtuks-je va mieng zieël
an d’r vós van ing dikke ling.
D’r zank darf doa nog sjtubbe,
bij naas weer is ’t pratsj.

Wils te uvver knauwelweëg,
da móts te noa ’t midde;
doa ligke oes de Maas jehold
karevol va deur zieng kaie.

Die va doa zunt dat jewend,
mit rammelende peëd en kaar
en klatterende klómpe.
mit hei en doa ing hoebelfiets
vuur tsouw en vuur de aier in d’r körf
bis bij pastoer tse bringe.

Noen junt uvver die knauwele
zonnebril mit jans hoeëg hakke.
Ze brèche ziech d’r nak
uvver die…!! sjting
en dunt da óch nuus angesj
wie uvver knauwele rauwele.

Dat ving iech sjaad
en deet óch pieng,
Den Toear bliet vuur miech
en vuur de mieng
e sjtuks-je van ós zieël.