Loek van de Weijer
D’r Loek van de Weijer woar joarelank d’r Nar van d’r Vasteloavendsverain, sjrieft in de Vasteloavendstsiedónk, evver sjteet óch bekankd vuur zieng Sjlauwberjere. Maat óch tekste vuur lidjer. Heë hat óch al e lintje van d’r könnek krèje.
Kirchroa is ing bluiende sjtad
wail ’t zoeng sjun vieëdele hat
Kirchroa hat d’r Sjtaat, de Jraat en Sjpekkelzerij
ónger Wes valle zicher óch de Loeët en Kaalhei
d’r Proemehoek en de Heilust jehure óch d’rbij
Dreivuejel en ‘de Knip’ darve nit feële in de rij
Ejelze en Haander wese als noabere wal besjeed
wie ’t hu tse daags óp Sjevemet mit de jete jeet
En da jieët ‘t óch nog d’r Prick en de Bouwerwei
mit de sjpringbron en ‘t Breurveld óp Blieërhei
de koloniehuzer in de Hoeëpel, vol mit koeltoer
Nui Eresjting weëd inne nuie sjteer in sjun natoer
ós tsentroem sjpant de kroeën zoeëwie verwaad
doa sjteet ózze koempel Joep sjtoots óp d’r Maat
Óp wèg tseruk va Ejelze noa de Bosse en de Vink
bij d’r Ackensplai likt de Hoef,de Sjlak en de Klink
en dan de lu va Nullet, ’t koeltrein mit Auw Sjaat
sjpatsere in d’r Pesj, durch de Bénde noa de Jraat
vrundlieg is de nui noabersjaf in ’t Rolduckerveld
mit al ós vieëdele is Kirchroa ’t sjunste óp de welt
d’r Hofnar
Woa is d’r hofnar, woa is deë harlekien?
Deë ós mit vasteloavend in d’r sjpeiel kieke lieët?
Woa is d’r hofnar, deë sjlauwe kneët?
Deë ós ónjehoebeld jód en sjerp de woarheet zeët?
Weë sjtreuft doa durch ós narreland en wees vanal besjeed
mit d’r sjpeiel in de linkerhank en reëts e vingersje jereed
oes jiddere ek en ónverwaads, sjpringt e kruuts en kweer
óp alle tsiete, daag en naat, beliert heë ós zoeë jeer
Heë kent zieng rol en zieng sjtatoer in ’t vasteloavendssjpel
ónjebieënd en ónjemeng, veult ziech jans jód in zie vel
e drieft d’r sjpot mit d’r polletiek en anger wiechtieg volk
heë diecht mit zieng wöad poëtiesj als zoos e óp ing wolk
mit vöal jeveul zetst heë zieng wöad al raimend óp ing rij
zieng rede hant döks inne laach mar óch ing troan d’rbij
an road en vuursjtand wil heë sjokkele en óch rammele
doamit zie hön hiere werm ins jód bijee kanne zammele
Inne hofnar mós e köpsje han mit vöal jees en intelliejens
wail heë de woarheet zage wil an sjtand en prominens
heë zal evver noeëts misbroech maache va zieng mach
den vier wisse allenäu, dat jieët alling mar sjtriet en krach
Inne hofnar deë verdeet ziech nit, sjteet ummer i zie reët
den ’t is ziene sjpeiel, deë ós ummer jód de woarheet zeët
als nar weëds te jeboare, zitst in zie d.n.a
wats te doamit kans, dat likt ainfach draa
wils te doamit wieër
dan jees te in de lier
vuur ing rol in ’t sjpel van ’t leëvensfaldera
Wade
Wade bij d’r dokter, wade aan ’t loket.
Wade óp d’r vaarsjtool, noa 10 hoeëg in de flet
Wade bij d’r bekker mit ee nummersje in hing
Wade óp jet aasjproach, alling is mar alling
Wade bij ’t sjtóplit, wade óp ’t jreun
Wade is verveëlend en laider jans jeweun
Wade óp jouw kate, wade óp ing kans
Wade óp jet wermde, wade óp jet sjans
Wade óp d’r oessjlaag, wade óp bezuk
Wade óp de doeve, wade óp jeluk
Wade óp e kabinet, wade óp nui blódWade bis werm inne jeet, nè dat is nit jód
Wade hei en wade doa, wade, ja óp wat?
Wade, wade, wade, waad ins, iech bin ’t zat
Wade wens te nuus mieë kans, wade dat deet wieë
Wade bis ’t nit mieë jeet, wade ónger ‘t lieë
Wade bis d’r Herjód ruft, wade óp adieê
Wade óp, wade bis, wade broecht nit mieë
Joodvisje-jeluk mit de jemuutlieje ‘J’
’t Joeresens Juupje is inne jewieksde jong, evver jaars jinne jemene. Heë is jee jrieniezer, hat e jód jewisse, inne jouwe jesjmak en jeet zoejaar durch vuur inne jlatte jrosje. Ejentlieg is heë jeweun e jelui, durch de janse jemeende jesjetsd jöngsje dat jewend is, nit jiddere jruetsje jek tse jeleuve. Jister jong heë jemuutlieg, jódjemoeëd en jodsjeträu in zie jeruud jes-je noa zie jreunte-jeëdsje, jeleëje óp e jroeës jrónksjtuk van d’r Jurjens’ Juus óp jenne Jeteberg. Doa is e jeer jezieë mit zie jetsuug tusje ’t jemus, de jurks-jer en de janzeblomme in ’t jelpsje jraas.
D’r Jeu Jiejaas, óch wal d’r jadejelierde jenómpd, is al jans jet joare jeluklieg jetrouwd mit ’t Jerda, ee van de jesjwiester van ’t Juupje. Heë hat de jewunde um zie sjwöajersje jidder wèch jezong jewèsje jreuns tse jeëve en ‘t keëlsje jriemelt da jevreks rónk zie jaaf jebis. Joa, d’r jong mit dat joeksieg jezichs-je is jewis jód jemaneerd jetrókke.
D’r Joehan, inne jeer jezieë en jódjebouwde jónkjezel, jemindlieg jlat jesjoare en jiddere ‘jekke, jeluie joonsdieg’ in d’r jannewaar, jreun-jeël jesjtreefd jesjmienkd, hat e jadejesjierjesjefje óp de jrens van d’r Jeteberg. Heë hat doa in zieng joodjroeb noa vöal jemórks, jeld jenóg bijenee jesjraveld. Óp inne jluiend jatsieje joelie-daag, hat ’t Juupje in dat jesjefje inne jlanzend-jeël jekluurde jadetswerg jezieë deë heë jeer zouw wille jelde vuur in zie jeëdje hinger ’t jade- jelender in de Jurjens-jaas óp d’r Jeteberg. Evver ’t Juupje hat jee jeld jenóg.
Doarum jeet ’t jelui jadepietsje jeleëjentlieg jeer mit d’r jrielecher Jiel Jusse van ’t jezankjruupje ‘Jezank-jenós Juucherveld’, noa d’r judemaat in d’r jeëjend van d’r Joep. Doa jodele ze ziech jraam mit joeksieje lidsjer um jet jereppels aa jeld i tse zammele. Óp deë judemaat hat ’t Juupje joare jeleie van dat i-jezammelde jeld, dat woare doe nog jöälens, jans jet jroeëse jlazer, jevöld mit jlenzende joodvisje jejole. Die joodvisje kómme hem noe wie jeróffe. Jenauw! ’t Jood bringt jie-ja vöal óp en dat is junstieg. Jodsjedank! D’r Jóngens Joehan wool de joodvisje jeer van ’t Juupje jelde en dong ‘m inne jouwe vuursjlaag. D’r jong hauw joodvisje jenóg um die i tse toesje vuur ziene jewunsjde jadetswerg. D’r Joehan joof ‘m nog ing jemeklieje jiskan, ing jaffel, jet jadedrek en jouw jrónkjeraniejoems mit, vuur in ’t jeëdje. Jan en alleman, óch de jonge van d’r Jrater juungliengsverain , wie óch d’r Jung va jeëjenuvver, jóng ’t Juupje als woar e inne jode joebielaar, jratelere. Vuur ’t jeleuvieg jöngsje woar ’t joodvisje-jeluk e jodsjesjenk en d’r jadetswerg woeët ‘m jiddenfals durch jidderinne in de jeëjend en zicher durch d’r jódmudieje Joehan jejund.
In de jemuutlieje jezelsjaf van d’r Joehan, d’r Jeu, d’r Jung en d’r Jiel, jóng ’t Juupje Joerese, jelosse en jenuuglieg van oes ’t jadejesjierjesjefje mit ziene jadetswerg óp ing jesjeid jebouwde jreunskaar, noa zie jeëdsje in de Jurjens-jaas. Jinne jammeret wie ’t bij e jewaltieg jroeës jewieter oes de jries-jrauw wólke jevierlieg bejoon tse joesje, óch al droog jinne inne jas, jabberdien of juusjer. In dat jodsjezeënd weer sjtatset ós Juupje jans jelukkieg, jesjtutsd en jehólpe durch jraas-jreun joemie-sjtevvele, mit ziene jadetswerg noa zie jeëdsje. ’t Joof hem jauw e jevellieg en jód jeveul en heë jenisset van zie joodvisje-jeluk.
Vuur ’t Juupje woar ’t duudlieg: Jeld maat nit jelukkieg, mar ’t jeluk woar dis kier waal mit jood(visje) tse betsale.
Jans jeer jedoa Jevelles!!
Moeëdesjpas
Bij ’t Moeëde en Warehoes Sjoenk han iech 40 joar jelofe. Van de ‘here’- noa de ‘dames-moeëde’ en werm tseruk. Tsieg moal per daag, hin en heer. Lofe, lofe, lofe! Iech han diech bij d’r Sjoenk jet aafje….sjoenkeld! Bejonne als loofjong, han iech miech doa sjun kanne ópwirke bis sjef van de veëdieje knoofslöcher.
In die loofbaan han iech evver óch mósse sjtoa. Aan de kassa. Sjtoa, sjtoa, sjtoa! Óp inne drukke daag han iech miech doa ins “ver-sjtange”, versjtees te? Iech kroog las van de bee. Dat koam umdat iech al vrug óp eje bee wool sjtoa. ’t Woar ezoeë sjlim, dat iech miech de bee noa ‘n vót i hauw jesjtange en d’r dokter jee bee mieë drin zoog. Deë sjikket miech noa de ‘beenpolie’. Doa bliechet, dat iech “100% etalage-bee” hauw en wat dees te mit etalaasjbee in e moeëdejesjef? Ja jenauw, iech woeët uvverjeplaatsjd noa “Decoratie en etalage”.
Noa e oesvuurlieg jesjprieëch mit de dierektsiejoeën, woeët besjlaose dat Sjoenk als jerennomeerd moeëdejesjef ins jet jans nuits zouw jon oesprobere. En doa hauwe ze miech bij nuedieg. De firma Sjoenk jóng mit de tsiet mit en bloof ummer vernuiend en leëvende etalaasjpóppe, dat hauw ’t nog nurjens jejoave. Mit miech durvete ze dat wal aa. Aafjesjpraoche woeët dat iech de rol va beweëjende etalaasjpóp zouw jon oesprobere. Die rol woeët miech tsouwvertrouwd, wail iech in d’r tejaterverain “Nuus vuur ónjóds” bij ós in jen dörp, al ins vuur sjtandbild jesjpild hauw. Went dat floepet koeët iech d’r krankesjien vuur die etalaasjbee in de sjauwkas oesviere. En zoeë zouw de firma tswai vleie in inne klatsj kanne sjloa.
Wie ing etalaasjpóp vaweëje hootswórm oesvool, han iech inne haove daag vuur proof in de sjauwkas jesjtange, of besser jezaad jesjpild. Dat woar e jroeës succes. Iech sjtroalet doa sjtoots in inne sjieke, dónkerblauwe antsóg mit inne jerude miepmop an d’r haos. Aavangs bewoag iech alling noeëdjetswónge, wen iech moeët niste of wen iech miech wool kratse. Almieëlieg bejoon iech miech jet vrijer tse veule en winket iech óch wal ins noa de lu boese, went ze miech jans verwóngerd aajapete. Iech vólt miech óndanks mie ónjemaach aan de bee, ópins werm nutslieg. Iech kroog ummer mieë sjpas aan dat etalaasjwerk en iech kank miech óch jód versjtoa mit mieng kolleja-póppe. Die zoge allemoal raitsend oes, bezongesj de vrauwlu in hön jeblumde zommerkleedsjer.
Tusjedurch han iech bij “Sport en Mode” nog inne kolleja vervange. Inne jonge heer kunt vuur “scheenbeschermers”. Iech vroaget hem vuur waffer sjport, vuur voesbal of hockey? Nèè, zeët deë vuur ’t kaatsjpel ‘koajonge’.
In mieng letste wirkwèch han iech nog jet jeks mitjemaad. Doa ruft ópins inne jet vanoes ee van de pashöks-jer. Iech kiek en zien e köpsje oes de jardiene kómme, woaroes tse hure woar: ’t Toiletpapier is óp!!!. Ja, iech kan miech doch nit aa jiddere sjtrónks óphaode. Ze kanne miech d’r pot óp!
Iech loof noen werm e tsietsje in de vut en kan wal zage dat iech jet aafjelofe han in de aafjelofe tsiet. Jodsedank huesj te In de vut nit mieë jiddere mörje d’r wekker aaflofe. Dat is noen aafjelofe, jraad wie mieng loofbaan. Iech loof zelver óch nit mieë aaf went miech inne vroagt wie ’t mit miech jeet en iech hof nog jet joare (mit de moeëde) mit tse kanne joa. Mar ’t is rejel woar, wens te in de vut jees, vils te in e laoch, ’t vut-laoch. Iech vótlaoch!
Noadat iech oes dat vut-laoch jesjraveld bin, han iech miech werm bijeejepakd en bin “mantelzörjer” woeëde. Dat is allewiels óch modern en dat past óch nog ins jód bij miech, wail iech bij d’r Sjoenk al vöal mit mantele tse doeë han jehad.
Sjprietstoer
’t Biela hat d’r dusj jedekd en e pensje wasser óp de jaasforneus jezatsd um doanoa tse jon jenisse van e frisj gekaochd aisje. D’r Kep kunt eri mit de aier.
“Biela, wat hant vier ’t doch jód!”
“Miech huesj te nit klage. Óch nit in dis ‘angerhaovemetertsiet’ mit al zieng besjrenkoenge”.
“Los de lu mar kwaatsje uvver de terrasse die óp mósse joa umdat ze ’t nit mieë volhaode Hei óp d’r hof hant vier ’t sjunste terras van d’r janse trengel.” “Zicher wisse Kep, kótbij ós honder en hane!”
“En oane dat vier al die auwwiever jóddendaag broeche tse zage.”
“Mar Kep iech kan miech doch wal vuursjtelle dat de lu die in ing flet of appartement woeëne, ziech bij jód weer an duur wille zetse. Zicher mit zoeng daag tusje Himmelvaat en Pinkste.”
“Himmelvaat!”
“In ’t Kirchröadsj plat jieët ’t ing sjun zagenswies, doa mós iech ópins aa dinke: ‘Dat woar ing drekkieje himmelvaat’. Dat wil zage, die hant óp d’r sjprietstoer nog ins jód jejeusterd!”
“Inne sjprietstoer? Wat mós iech miech doabij vuursjtelle?”
“Dat is inne toer va manslu woar-i vöal wieëtsjafte bezoeëd weëde”.
“Kep, has doe doa vruier óch ins aa mitjedoa?”
“Jazicher Biela, dat woar vuur dieng tsiet, in mie jónkjezelle-leëve. Vier jonge óp d’r vrugge mondiegmörje in d’r zommer, vanoes Kirchroa mit d’r tsóg noa Valkeberg. Mit insjtroemente en vreks jouwe zin. Vanoes d’r baanhof van ós sjun toerieste-sjtedsje trókke vier mit d’r janse jroep noa ’t tsentroem, noa de wieëtsjaf ‘Michiel de Ruyter’. Doa woeëte de ieëtsjte beersjer soldaat jemaad. Vuur de duur woar maat, mit vöal toerieste óp de bee. Dat woar d’r aavank van ózze sjprietstoer.”
“Kep, woa jongt uur da hin?”
“Via de nuedieje hilliejehuusjer tseruk noa Kirchroa.”
“Doch zicher nit tse vós, wa?”
“Jazicher Biela. Doe kans diech wal vuursjtelle dat d’r toer ummer loestiejer woeët.”
“Haoverweëgs bij e restorang i Klimme woar inne lange dusj vuur ós rezerveerd. Doa woeët d’r boam bij-jevuld. Doe kans wal ane i wat vuur sjtiemoeng vier doe al woare. Óch de res van de sjtrek bis Kirchroa hant vier jesjafd. Mit vöal sjpas en moeziek!”
“Mar Kep, zoeë tse hure woar dat vuur uuch doch jing drekkieje himmelvaat?” “Besjtimd nit Biela. Doa kalle ze noen nog uvver.
“Óp Himmelvaatsdaag jedinke vier dat Maria noa d’r himmel jong. Mit Himmelvaat is óp ’t duutsj óch ‘Vatertag’. Óp deë ‘Herrentag’ jonge doa veraine wie kejelkluubs, sjpaarveraine en vrung óngeree óp joesj. Doa date ze doe, ’t Maria jeet noa d’r himmel, da junt vier manslu mar noa de hillieje huusjer. Zoeë is d’r sjprietstoer entsjtange. Dat weëd hu nog ummer jedoa. D’r óngersjeed is dat vruier ing kaar mit jedrenks en èsenswaar mit woeët jesjleefd. Hu tser daags weëd zoene toer mit zoene jroeëse bolderwaan jemaad die döks durch peëder weëd jetrókke.
Noen kanne vier ós alling nog mit de jedanke draa vräue.”
“In dis erbermlieje corona-tsiet is zoene sjprietstoer jaars nit meuglieg. En ’t is de vroag of dat in de tsouwkónf ubberhaups nog kan durchjoa.”
“Óp d’r daag va hu is ’t aabraad um inne angere sjprietstoer tse maache. En dat zoeë flot wie meuglieg. In ós Rodahal weëd d’r sjprietstoer nit mit inne bolderwaan evver mit d’r rollator en e mónkkepje jemaad.”
“Biela, vier hant jodsedank die tswai sjprietse al jehad. En dat oane jet derva jemerkd tse han.”
“Dat kans te wal zage. Jelukkieg! Al mós iech bekenne dat iech miech zelver jet sjprietsiejer veul noa die sjprietse.”
“Wie weëds te dat da jewaar Biela?”
“Zies doe da nuus aa miech? Iech veul miech e sjtuk jonger woeëde. Óp d’r brif dem iech han mitkrèje sjteet dat iech mit ing Moderna-injectie vaksieneerd bin woeëde.”
“Doe flabbes! Moderna is d’r naam van de firma die ‘t ‘vaccin’ hat jemaad. Zoeë hant ze miech jet van d’r Janse i jen lief jejaagd. Da zouw iech miech noen inne janse mósse veule. Losse vier mar normaal blieve doeë in dis abnormaal tsiet en hoffe dat vier óp d’r nieëkste himmelvaat jing sjpriets mieë nuedieg hant um inne toer tse maache!
Rollator-ode
nog vrisj, zoeë jónk en doch al zoeë bezóngerdoe koams wie jeróffe, ’t woar bauw e wóngeróp veer reer, tswai hinger en óch tswai vurewóts e ós dörpsbild in kótte tsiet óp tse kluredoe bis zoeë dankbaar, zoeë jedeenstieg, witseme kan zoejaar, wen ’t mós, óp diech jon zitseof hange, duie, koetsje, sjtoeke, jee nachdeemdoe huesj bij Kirchroa wie de bótram mit zeem
rollator, doe bis zoeë jemeklieg in ’t jebroech
vuur jidderinne, aod, jries, mit of oane boech
doe bliets mar joa, of ’t noe sjun weer is of nit
en in ‘t körfje nims te tèsj-je en reënkepje mit
iech han nuits, doe truie sjtank en loof miech bij
doe kries e daach dróp en inne tom-tom derbij
zoeë bis te e jesjenk vuur auwer dame en here
’t is plezerieg um hinger diech aa tse sjpatsere
doe zörgs d’rvuur dat i Kirchroa werm jet leuft
nog effe en v’r weëde als rollatordörp umjedeufd
de rollators zunt nit mieë voet tse dinke i Kirchroa
flaich e iedee um ing kier mit d’r óptsóg mit tse joa
doa weëd doch mieë sjtil jesjtange wie durchjelofe
zoeë kan d’r jroep nog jet auw wietse jon verkofe
en da zinge ”jef mar jaas, jaas, jaas en los mar joa
mit inne rollator broechs te nit tse blieve sjtoa
mit diech weëd ’t werm sjunner óp de bee tse blieve
nè nè, iech meen ‘t, angesj zouw iech dat nit sjrieve
is d’r winnieg plaatsj of wils te ins ing kier óp rees
vier wisse dats doe óch i-jeklapd die mentje sjtees
doe jieëfs Kirchroa werm hofnoeng mit e eje jezich
vier zunt diech dankbaar, lieëts óch nit in d’r sjtich
bewóngerd, mar nog noeëts bezónge en jevierd
is ’t noen tsiet dats doe ins hatslieg weëds je-ierd
Sjlauwberjere
inne sjlauwberjer is inne limerick in ós plat
deë ’t nemlieje a-a-b-b-a als raimsjema hat
mit rejel 1, 2 en 5 eëve lank
en 3 en 4 kót dat is bekank
d’r vunnefde rejel zeët wie, woarum en wat
inne raffieneerde sjlauwe oes Kirchroa
koeët de las van zieng oge wal versjtoa
heë joof d’r baas besjeed
en zaat ’t deet miech leed
iech zien miech hu zicher nit wirke joa
inne Kirchröadsjer wirkt in ing duutsje sjtad
heë kan ziech doa jód behelpe i zie eje plat
noa ’t joarfes vroagt d’r baas Fransse
konnten sie mit meiner tochter tanze?
nein laider, dieses sjwain hab iech nit jehad
in ózze Berebeusj weëds te jing bere jewaar
deë naam sjtamt va de hiembere sjiengbaar
neëve de tsoate bere-dere
jieët ’t óch nog anger bere
en alling va pro-bere weëde de jómfere raar
inne fenniksvutser mit d’r naam Sjek Pot
klaagt mit jezong bee en noeëts is ’t jód
heë veult ziech heer
mar trukt ziech jeer
vuur inne tsents ing brieëm durch jen vót
ziene tse sjwoare boech hingt mar jet d’rbij
en heë is ’t noen mui, die ieëwieje tsenkerij
de sjlankheetscursus jebeld
alles zitst vol, woeët jemeld
ieëtsj went inne aafvilt, kunt ing plaatsj vrij
inne pyromaan, deë woar oes-jebraoche
wool tsouwsjloa en woeët aajesjpraoche
heë volt plötslieg jevoar
en wail e verkauwe woar
hat heë doe deë miensj mar aajesjtoache
e meëdsje va zes joar bij ós in sjtroas
hat ’t lies-je veëdieg vuur Tsinterkloas
wils doe inne poppewaan?
nè de pil, zeët ’t sjpontaan
iech han al drei poppe in jidder moas
ing vrauw vroagt d’r dokter of e jet kan vinge
um heure maan jet in beweëjoeng tse bringe
ziene road woar nit sjleët
en ’t probere zicher weëd:
trekploaster va vure en droekverband va hinge
dokter wilt ‘r miech jevelles jet jeëve
mieng heng blieve mar loeter beëve
wie is ’t mit d’r öal?
drinkt uur tse vöal?
nèè dokter, ’t mieëtste jeet d’rneëve
Vlinderhof
tusje Sjevemet en de Vink
fladdere miepmöp in d’r wink
d’r Vlinderhof in ’t jreun jeleëje
is vuur vöal lu d’r letste zeëje
’t hospice sjtroalt wermde oes
Hat vöal hats en óch zieël in hoes
woa hulp en leefde weëd jeboane
mit inne laach en ópreëte troane
woa absjied neëme tsezame jeet
mit dankbaarheet en intens leed
wen ’t leëve endet an d’r sjroam
mit ’t oesbloaze van d’r letste oam
is jinne ainzaam óp wèg noa ’t eng
jinne sjturft alling….. noeëts alling
Vasteloavendsreunie
Mit carnaval is jekke-tref bij os i Kirchroa.Ze kómme oes de janse welt, hön sjpasnaas hingernoaNoa doa woa ze jeboare zunt en sjtiemoeng weëd jemaad.Woa alle jekke ziech versjtunt en d’r vasteloavend sjmaat.Éémoal in ’t joar is karnaval, d’r joardeens van d’r jek.Van uvveral kómme ze tseruk, noa hön eje dialek.Ze junt werm noa ’t auwesj hoes, zoeëwie ’t vruier woar.D’r kessel vól mit eëtsetsoep, zoeë jeet dat jiddes joar.’t Mörjens vrug sjpek en ai mit poetes, broeëd en wek.Dat jieët hön inne jouwe boam vuur d’r lange klone-trek.De poefele zunt jebakke, d’r kloon likt in de vouw,went alles jód jerejeld is, dan hat d’r jek pas rouw.Me truft ziech bij de zietsoeng, of jeweunwèg óppen sjtroas.Al lofend hinger de sjpaskapel, wie ummer oes de moas.In d’r vasteloavendstsóg is jidderinne werm present.Noa minnieg joärsje karnaval, me alle jekke kent.En is d’r Èsjermitwoch doa, dan houwe ze werm aaf,de jekke-reunie woar sjun, bis ’t nieëkste joar Alaaf!!!
Jinne prul deel 256 door Wilo Wiets
‘Jinne prul’ is ing lofende jesjiechte woar-i ’t leëve van de ieëlu, ’t Biela en d’r Kep besjrève weëd. Ze zunt al jans jet jöarsjer jetrouwd en óch al kanne ze ziech nit misse, hant ze doch wal ins knies óngeree.
Vasteloavend
An d’r kaffedusj besjprèche ’t Biela en d’r Kep jiddere mörje ’t letste nuits oes de noabersjaf. Dizze mörje hant ze ’t natuurlieg uvver ’t sjtuks-je ‘vasteloavend’ dat d’r Joeëzef in ’t ‘Noabersjefje’ hat jeplaatsjd. Dis moal jeet ’t uvver de auwwieverbal. D’r Joeëzef en ’t Annie hant ’t al ins dökser jehad uvver ’t werm ópsjtarte van ing auwwieverbal in ’t Noabersjafshoes. Óp de letste redaktsiejoeënsverzamloeng hant ze doa oesvuurlieg uvver jesjpraoche. En besjlaose is um deë oavend noa lange tsiet nog ins óp d’r projram tse zetse.
Alle lu die ziech vruier zoeë jód ammezeerd hant óp ing auwwieverbal, weëde ópjeróffe um mit tse doeë! Óngerwiels weëd dat de intsiegste in zieng tsoat.
En dan tse bejriefe dat zoeë jemaskeerd bal oersjprönglieg d’r aavank van ’t vasteloavend viere is! Jans lang jeleie kroge de kneëte en de lu die nuus tse vertselle hauwe en ziech kos wat kos moeëte fuje noa de hersjere die ’t vuur ’t zage hauwe, mit karnaval de kans um ziech tse were. Da koeëte ze endlieg ins hön baze de woarheet zage. Wail ze nit erkankd wole weëde, donge ze dat verkleid mit maskies vuur ’t jezich. “Iech bin ins jesjpand wie die auw tradietsiejoeën weëd ópjepakd in ós noabersjaf en óch in de noaberdörper”, zeët ’t Biela.
“Iech dink dat ’t iedee van d’r Joeëzef zal aasjloa. De auwwieverbal is in vruier joare en óch in ós tsiet, ummer jód bezoeëd woeëde. Vier mósse ’t noen alling nog an jiddere vasteloavendsjek oes d’r janse trengel losse wisse!
Wat hant vier damaals ummer vöal sjpas jehad, Biela!?”
“Dat sjtimt Kep, evver ’t jong doe almieëlieg verkierd wie ummer winniejer vrauwlu als aod wief verkleid woare. De mieëtste koame alling mar um tse auwwievere!”
“Mörje hant vier ing verzamloeng mit jet lu va vasteloavendsverain ‘de Noaberjekke’ in ’t noabersjafshoes. Doa hure v’r wie de intresse hei en doa is. ’t Vuurdeel is dat vier dan de intsiegste auwwieverbal van d’r janse umtrek hant. Biela, jees doe mörje mit noa die verzamloeng?”
“Nè Kep, jank doe sjun mit d’r Joeëzef d’rhin. Iech jon alvas óp d’r zölder kieke of iech die meunekleier nog urjens han ligke.”
In ’t Noaberhoes is ing jouw sjtiemoeng. Ach lu hant ziech an d’r jroeëse sjtamdusj bijee jezatsd. D’r Joeëzef deet ’t woad en vertselt uvver zie iedee. Jidderinne is bejaisterd en sjteet hinger d’r plaan van d’r Joeëzef. Óch d’r Sjmelthaans Harie, d’r wieët van ’t noabersjaftshoes is iversjtange. Óp deesdieg 13 fibberwaar is ’t Jroeës Auwwievertreffe in de noabersjaf.
In ’t nieëkste ‘Noabersjefje’ kunt ing jroeëse annongs tse sjtoa. Alle ach perzoeëne versjprèche dat ze reklaam junt maache, doamit zoeëvöal meuglieg lu van ’t vernuide fes kanne jenisse!
“Biela, ’t weëd jet”, zeët d’r Kep wie e heem koam. “Iech vräu miech dróp!”
“Joa Kep, jeet ’t durch? Wat sjun! Da mós iech miech de kómmende daag jet losse ivalle.”
“Wat móts doe diech losse ivalle, Biela?
“Iech mós miech natuurlieg jet bezóngesj jon aasjtreufe, doamit-s doe miech nit erkens.”
“Richtieg Biela, dat is noe jraad woa ’t bij ing auwwieverbal um jeet! Evver iech vräu miech noen al dróp um diech doch flot tse kanne vange.”
“Dat is sjun um tse hure, da maach iech winniegstens nog ins mit dat inne man hinger miech aa zitst. Mar de hoopzaach is dat ziech jenóg vrauwlu óp deë oavend verkleid en jemaskeerd zalle melde en dat jidderinne ziech nog ins jód kan ammezere óp ing auwwieverbal.”
Werend d’r Kep ‘s-angerendaags noa d’r Joeëzef jong um wieër tse uvverlegke, loos ’t Biela zieng jedanke joa uvver wie ’t heure Kep als aod wief óp ’t verkierde bee kank zetse. En dat prakkezere loeënet ziech. ’t Sjnappet ziech jans ópjereegd d’r tillefong en vong aa tse belle. Drei vrundinne muet jenóg zieë. ’t Annie, ’t Keetsje en ’t Jertroed oes Völkerich. ’t Woeëd aafjesjpraoche dat ze ónger hön veer bijenee zouwe kómme um inne plaan tse maache wie ze de vernuide auwwieverbal vuur hön intressant en loestieg kanne ivulle.
Bij ’t Jertroed heem woeët uvverlaad en besjlaose dat ze de kleiaasj óngeree zouwe wissele en woa nuedeg zouwe aapase. Óch woeët jeproofd wie ze hön sjtim ’t betste kanne bewirke en dat alles um hön manslu ins jód i verleëjenheet tse bringe. Evver alles ónger de bediengoeng dat hön keëls doa jing anoeng va kroge.
Mit e jód jeveul koam ’t Biela mit de auwwieverkleiaasj van ’t Jertroed heem. De veer vrauwlu koame nog ing moal in ‘t jeheem bijee, noen bij ’t Annie.
’t Woeët nog ins jeproofd mit de sjtimme en de kleiaasj en wiechtieg woar: ze hauwe sjpas wie nog nie en wósse nit van óphure.
Inne nuie vasteloavendsnommer woar jeboare!
Vuur hön woar ’t ópins jaars nit mieë wiechtieg of de auwwieverbal in ’t Noabersjafshoes waal of nit durch zouw joa. Zie hauwe hön eje auwwieverbal !!
En dat woar besjtimd jinne prul.