Paul Weële

Jeboare in 1959, sjrieft vöal: jediechte, jesjiechtens, romans, toneelsjtukker, lidjer, revues etc etc

1

Me zeët me zouw ziech vräue
uvver alles wat me hat jezieë
uvver alles wat me hat jedoa
uvver de sjun zaache in zie leëve.

Me zeët me mós alling beräue
wat me nit ins hat verzoeëd,
wie me angere hat wieë jedoa
wat me nit hat voet jejeëve.

Wieër mós me blieve sjträue
mit de wermde van ’t hats,
mit de lesse die me hat ópjedoa

mit de zaache die ós verheëve.
De res mós me los losse,
dat is wat vier in ’t leëve mósse.

2

Ze zage dat me vroage mós blieve sjtelle,
dat dat e tseeche is van inne jouwe jees,
Iech zouw evver óch jeer e antwoad wille
en wisse wat-s te doa mit dees.

Ze zage me mós loester d’r tswiefel fleje,
den doa is mieë wie ing meujeliegheet.
Nè, iech han jinne angs dem aofe tse tseje,
mar iech weul óch wal ins zicherheet.

Dan wees iech dat d’r nieëkste sjtap
óch jenauw d’r richtieje is.
Noen zets iech dem ummer sjlap
óch went ’t inne duchtieje is.

En dan vingt de koad aa tse wiebele,
vol floep eraaf tse kiebele.
Ze zage de tsiet kan me nit weerhauwe,
doa kunt deë sjloes, jinne wees wienieë,
doch zunt doa van die ubersjlauwe
die wisse dat ze ’t kanne zieë.

Ze zage me kan jinne inne vertrouwe,
nuus zoeë enderlieng wie d’r miensj.
Iech hof doch dat iech óp diech kan bouwe,
noa zoeëvöal joar bin iech nog ummer kliensj.
Jans kliensj.

3

Doe sjtees te tse kieke bij d’r weltóngerjank,
sjnaps diech de harp en vings aa tse zinge,
doa is jee sjtoppe, doa is jinne weersjtank,
nuus wat vruier tseruk kan bringe.

’t Vuur verbrent ’t tseeche an de wank,
doa is jinne ee-oog könnek van de blinge.
Doa is jing zieël ieëwieg en blietseblank,
doa is nuus wat jódheet aaf kan tswinge.

Ejaal wat-s te zings, zing ’t hel en kloar,
zing vuur alles wat diech duur en hillieg woar,
uvversjtim diene eje angs en óch dieng sjood.

Zing oes respek en floep vuur ’t jevoar,
doe has honger en zies alling mar jood.
Nog noeëts woar die eje loos zoeë sjwoar!

4

Kinger van ’t vrugjoar

Mit de ieësjte blui van de kieësjebeum
zoze vier tswai in d’r jaad,
verbórje tusje bleer en jreun
has doe miech doe jezaad:
Oh, kinger van ’t vrugjoar,
oh, mósse freulieg zieë
En doe laachets hel en loestieg
inne voeëjel deë ’t zingt
en noen wees iech ’t woar herlieg
mar ’t jong zoeë flot tsoem eng.
Oh, kinger van ’t vrugjoar mósse freulieg zieë

En de blui vool van de beum aaf doe
braat fruete zus en roeë
vier ploeëte ze tsezame doe
en iech daat ’t bloof ummer zoeë
Oh, kinger van ’t vrugjoar,
oh, mósse freulieg zieë
En doe zongs ’t lidje ummer
en de vüejel woeëte sjtil
en doe woar ’t plötslieg zommer
in d’r aavank van april
Oh, kinger van ’t vrugjoar mósse freulieg zieë

De kieësjebeum die woeëte kaal
en d’r zommer jong vuurbij
Iech zoos alling nog in d’r jaad
en wunsjet doe wuets hei
Oh, kinger van ’t vrugjoar,
oh, mósse freulieg zieë
En d’r sjnei deë woar jevalle
ee nui vrugjoar koam doanoa
d’r jaad koeët miech nit bevalle
den doe woats nit mieë doa.
Oh, kinger van ’t vrugjoar mósse freulieg zieë

5

Falderalda Leures-je

Falderalda Leures-je noen zing ins mit miech mit
Falderalda Leures-je Alling sjaf iech ’t nit
Tsezame maat ’t vöal mieë sjpas
tsezame weëd ’t loestieg,
vier hure toch bijee
tsezame zunt vier ee

Is de vasteloavend doa
en wils te noa de wieëtsjaf joa,
dan jeet dat nit alling
Jees te moeziek hingernoa
en wils te an de tieëk jon sjtoa
dan jeet dat nit alling.
Sjnap d’r noaber of de noaberien
en zing dat is ing fieng.

Wils te zinge wils te sjpas
en wils te dat-s te sjtiemoeng has
dan jeet dat nit alling
Wils te viere wils te fes,
dan zörg dat-s te jezelsjaf has
dan bis te nit alling.
Sjnap d’r noaber of de noaberien
en zing dat is ing fieng.

6

In de buut

In de buut, in de buut
In de badebuut,
joa doa hant vier ummer lol.
In de buut, in de buut
In de badebuut
joa, doa is ós nuus tse dol.
Vier kanne jet verdrage,
vier zunt nit wassersjui
en van al dat laache
weëde vier nit mui.
In de buut in de buut
in de badebuut,
joa doa hant vier ummer lol

In de kuche sjtong de buut
en d’r vriedieg woar d’r daag.
D’r inne noa d’r angere
jong de janse kingersjaar
In ’tzelfde wasser
woeëte vier jód ring
van kop bis vós en alles tusjedrin

Noen sjteet ing jroeëse buut
bauw uvveral óp de buun
Inne reedner kunt ós waesje
dat is doch jans jeweun
Heë weesjt ós flink de oere
jieëft óngerwassersjtich
mar ummer mit inne laache óp ’t jezich

7

KTM

Iech hauw inne brommer en de janse welt sjtong vuur miech aofe. Winniegstens dat daat iech. Óp miene KTM jaget iech durch de sjtroase van de sjtad en koam óp plaadzje woa iech nog noeëts woar jeweë. Iech hauw wal al jehoeëd van dat moeziekjesjef, mar iech hauw ‘t nog noeëts jezieë en iech wós wal dat vier inne peëds-sjlechter hauwe, mar jing anoeng woa die hoezeret. En jazicher woar iech wal ins langs ‘t sjlachhoes jevare, mar nog noeëts hauw iech zoeë jenauw kanne bekieke wie ‘t zoos mit deë poef d’rteëjenuvver.
Mar al jauw weëds te verwend en dinks dat-s te alles al wits en alles al has jehat. En dan zuks te noa nui weëg en zieweëg um an d’r oesblik van jiddere daag tse voet tse kómme. En zoeë daat iech sjtom heur óch draa um óp d’r maat pieëdzje tse jelde. Vroag miech nit woarum, mar ópins daat iech an de pieëdzje die mieng oom an d’r sjloes van d’r zommer in d’r eje jaad hauw hange en iech menet dat jenauw zoeng pieëdzje doa vuur miech in d’r kroam loge en iech broechet mar vóftsieg tsents tse betsale um ee pónk van die fruete mit tse kanne neëme. En ‘t woar ja óch zommer en herlieg um óp miene knótterpot rónk tse broeze.
Iech sjtiech mit die tuut pieëdzje óp miene sjunne faine brommer en natuurlieg vaar iech urjens hin woa ‘t jans bezónger is. Iech dink: ‘t Duutsj en vaar noa de Nuisjtroas den doa kan iech ónjemerkt de jrens uvver, den papiere of pas hauw iech nit bij miech, iech wós nit ins of iech die waal hauw.
Hung, hung, hung, knal knal knal, sjwaam inne meter of vunnef hinger miech. En iech verzuk trotsdeem mit zoeë winnieg meujelieg sja an deë kilometer jrens tse kómme, mit ing tuut pieëdzje vuur miech óp d’r zits. Dat kost muite den die tuut is haof óp en de pieëdzje wille jeer droes rolle. Durch miene blauwe helm óp d’r kop zien iech alling mar ing besjtimde zie, neemlieg dat wat vuur miech is. Um tusje die betonge sjting durch tse kanne vare, mós iech effe aafsjtieje en kom langs ‘t sjild dat zeët dat alling mar lu die langs de jrens woeëne oane papiere d’ruvver hin darve. Iech woeën ja óch in Kirchroa, verontsjuldieg iech miech zelver en dui miene sjieke blinkende brommer oane vöal muite uvver d’r sjtreef Niemandsland.
Iech han muite de tuut pieëdzje in de midzele tse haode, mar jenauw óp d’r richtieje momang werp iech mie bee werm uvver d’r zits en val óp deë herlieje weje plastic mit lóf. Jesjafd.
Jraad wil iech miene sjtolts werm aajage en zoeë flot wie ‘t jeet de zieje óp van de Bende sjikke, wie inne wies-jreune waan neëver miech sjtopt en tswai in oenieforme jekleide manslu oes-sjtieje: ‘Warten Sie mal!’
Inne van dön jrielaacht miech komiesj vanaaf d’r waan aa en deë angere sjtelt ziech reëtsouw neëver miech um inne ónverhofde aaval of ‘fluchtversuch’ van miech zie tse vuurkómme. Iech zets miene brommer oes en hol d’r helm van d’r kop.
‘Waar wil jij naar toe?’ vroagt deë jrielaacher an d’r waan. Inne Hollender an de jrens? Heë ziet miene verdoetsde blik. ‘De douane voert gezamenlijke controles uit, zoals je ziet. Is een nieuw project.’
‘Ja,’ laacht d’r Pruus miech aa en zeët nog ins wie ‘t zits. ‘Wai foeren noe gezamenlik controles oit. Papieren asjeblief.’
Ze hant waal ee komiesj duo oes-jezoeëd um tsezame tse wirke. Inne dikke, auwe man deë ónger zieng sjtreng Duutsje kap oesziet alsof e d’r letste krig nog hat mitjemaad en inne jónge nelbek deë nog wiese höarsjer ónger de naas hat um an de mam tse kanne zage dat e al jet wase hat.
Mar doa zits iech dan. Iech kiek die tswai ins zoeë leef wie meujelieg aa. ‘Dat deet miech leed, mar die han iech heem verjèse.’
‘Aha,’ zeët d’r Pruus sjtreng en deet alsof iech al reëtsouw inne verbecher bin. Heë bekiekt miech van ónge bis boave en lekt de hank óp d’r hankjrif van ziene revolver.
‘Jij woont toch niet in de Nieuwstraat?’ vroagt d’r Hollender. ’t Is is jraad ezoene bedzeker wie miech, misjien jraad ee joar of tswai auwer, zoeëdat e al ’t riebewies hat, mar wieër zien iech nit wat deë vuur ee ai mieë an vót zouw han.
‘Oend?’ vroagt d’r Pruus, deë dan doch al jet mie jöarsjer óp d’r poekel hat en noen beveëlend mit de vingere an ‘t winke is.
Iech houw mit d’r kop.
‘Tja,’ laacht dan d’r Pruus werm. ‘Dan moes ik de kontrabande konfieskiere.’
Iech sjnap effe nit wat e meent.
‘We moeten je perziken in beslag nemen,’ verduutsjt d’r Hollender en wiest noa de tuut óp d’r zits die haof óp sjteet en woa duudlieg ee paar pieëdzje drin zitse. ‘Dat is duidelijk smokkelwaar.’
Iech jeleuf mieng oere nit. Iech han zelde zoene depe sjtoeës ónger d’r juedel krèje. Mit inne lame erm jef iech de tuut an d’r Duutsje douane en houw ónjeleuvieg laachend mit d’r kop.
‘Regels zijn regels, hè,’ zeët deë knietsjieser werm.
En dan wiest d’r angere noa de Hollendsje zie van de jrens en waad bis iech miene ópins jrellieg sjwoare brommer werm langs dat sjild jeduid han.
‘Wees blij dat we de brommer niet meenemen,’ zeët d’r Hollender nog. ‘Eigenlijk moeten we heel streng zijn. De RAF heeft enkele gijzelaars gemaakt en we denken dat ze ermee de grens over willen. Maar voor Kerkradenaren maken we een uitzondering, die zijn geen lid van de RAF.’
En dan biest deë Duutsje douane óch al kreftieg in ing van de pieëdzje die iech jraad vuur vóftsieg tsents óp d’r maat han jole. De zaf leuft ‘m vol uvver de bakke. ‘Wie zuus,’ huur iech an d’r kolleje zage wie e insjtiegt en ze aa laachens voetvare.
Deë daag han iech jinne kilometer mieë jevare, mar bin noa heem jange en zoeët ins noa wie dat zoos mit mieng papiere, woa hauw iech miene pas?

Vriediegoavend, d’r sjloes van de zommervakans en alzo jon iech wie al mieng vrung noa d’r Coos. Tsemlieg jet van de auwere sjtunt an duur óp d’r sjtoep en sjwame de ing noa de anger tsiejaret, kwatsje meëdjer aa en zitse óp Puchs en Solexe mit hoeëg sjture. Iech bin vroeë mit miene KTM, dat is winniegstens jet angesj.
Binne hieëft ‘t ziech van de lu. In d’r haove duuster zien iech ‘t Riet hinger de tieëk mit ziene onbereurlieje jriemel en ziene weltbekankde vuurjieëvel. D’r klinge Giovanni sjneurt al durch de wieëtsjaf um de leëg jlazer óp tse hoale.
Doa sjteet d’r Wiel, inne van de jroeëse moelwerke die ‘t ummer uvver polletiek hant en óch d’r Hans, inne richtieje intellectueel deë theologie sjtoedeert in Heële. Ze bloaze kreftieg sjwaam oes de naaslöcher en kroame zets droes wie: ‘‘t Imperialisme van Amerika is ónbesjrieflieg. Woarum dinks te zitst de NAVO in Broensem? Doch nit um de Roese tse controlere, nae, um ós ónger d’r doem tse haode. Bomme muete ze doa legke!’
‘De RAF wilt de welt alling mar wakker maache, de sjpiesere die ziech uvveral vrunk haode mit de mach zunt angesj nit oes hön eje sjlöfje tse hoale. ‘t Is richtieg went ze kapitaliste wie deë Schleyer tse pakke krient…’
Óngerwiel sjpilt de band Lynard Skynard ‘t lidje Sweet home Alabama en doanoa kunt Crosby Stills Nash & Young mit Our House. En dat zunt jouw lidjer den d’r pater Stolwijk hat ós in de moeziekles duudlieg jemaad woa ze ejelieg uvver junt. En alle jónk vólk huit óp ‘t ritme mit, mit de hank, mit d’r vós en mit d’r kop, maat ee v-tseeche als jrós en hat ee anarchie-kruuts umhange.
En iech zelver kan sjiek aasjlisse mit de jesjiechte uvver de jeklauwde pieëdzje, de douane als pupjer van ‘t jroeëse jeld en de aofe jrens, die jaresnit aofe is.

D’r daag d’rnoa sjton iech sjpieë óp. Sjwoare kop van sjwaam en beer en jewiechtieje kal uvver de probleme van de welt woa in dat v’r leëve. Wie iech ónge kom zitst miene pap an d’r aesdusj mit ing tas kaffe neëver ziech en de tsiedónk vuur ziech. Mieng mam sjteet wie jesjlage d’rneëver en vroagt: ‘Wie, hei bij ós?’
En miene pap knikt mit ziene jrieze kop en zeët mit razele in de sjtem. ‘Wie sjpille de sjwaine van de RAF dat veëdieg? Ezoeë mar inne umknalle. Jraad tswantsieg woeëde.’
‘Kanke vier dem?’ vroagt mieng mam.
Miene pap huit mit d’r kop van nè. ‘Mar sjtel diech vuur dat-s te zoeë nuits kries braad van diene eje jónge?’
Mieng mam zuet ins deep, kiekt miech effe dreuvieg aa en en leuft aa sjnoevens de kuche oes um waar tse jon hoale.
‘Wat is loos?’ vroag iech in alle ónsjuld. ‘Is jet passeerd?’
‘Hei,’ zeët miene pap wus en drieënt de tsiedónk zoeë dat iech kan zieë wat óp ‘t titelblad sjteet aafjedroekt: Drama bij Nieuwstraat, douanier gedood.
Iech sjloek ins kreftieg durch en trek wies voet. Óp de foto zien iech ónger ‘t lake van de poliese inne doeë legke. Neëver ‘t lake zien iech janse kling bölsjer legke. Wat bin iech vroeë dat iech de jesjiechte uvver de pieëdzje hei nog nit vertseld han. Mieng eldere zouwe miech noeëts mieë mit miene KTM de duur oes losse joa.

8

Sjpiejoeëne

’t Reenet d’r janse oavend,
jinne hónk woar an duur
iech lofet um de peultjer hen,
iech sjtalt miech diech vuur:
d’r kraag hoeëg opjetrókke,
d’r hod deep in ’t jezich
um miech in ing val tse lokke,
nee, iech los diech nit in sjtich

En drum lieche vier sjpiejoeëne
in ing welt vol kauw krig
lu die in d’r duuster woeëne,
lu oane ee jezich

Doe móts miech sjtiekem jeëve
wat zoeë vöal angere wille han
iech besjerm ’t mit mie leëve,
wail iech ieëwieg sjwieje kan
en doe móts mar dróp vertrouwe
dat iech óp dieng zie toch sjtoa,
ze darve miech eraver houwe,
iech wil alles óngerjoa.

’t snaats mósse vier ós vinge,
e paar sjtonde jidder naat,
’t jevoar dat kunt van hinge,
inne sjlaag jans ónverwaad
en vier darve janit kalle,
jiddes woad is al tse hel.
alle nerve sjtrak jesjpanne
in os verbórje sjpel.

Ins zalle vier ós verroane,
inne sjoes klinkt durch de naat
den ós leefde woar verboane
en zoeë weëd ze umjebraad

9

Jraafsjrif

Vier wille doch allemoal jeer jet mieë wie ‘heë hat jeleefd’ óp d’r jraafsjtee han sjtoa? Vier wille winniegstens zieë dat vier inne leve man, ing leef vrauw, pap, mam, broar, sjwester etc etc woare. En óp d’r doeëdetseddel kan nit feële dat vier e jód mitjlied woare van de jezelfsjaf, dat vier inne bouwsjtee woare van de jemeensjaf, dat vier jód jedoa, jód jeleëfd, besser jemaad hant.
Iech bin miech bewós d’rvan dat vier jans winnieg joave krient, dat vier ejentlieg jaresnit drum jevroagd hant en mar ’t betste d’rvan mósse maache. En dat dunt de mieëtste óch. Döks zunt vier doadurch zier besjeftiegd mit ós zelver. Zien iech jó does, wienieë krien iech inne nuie waan, mósse v’r ’t hoes nit ins verbouwe? Pieng hei, wond doa, vlekke oave, kaal plekke ónge, sjummel, kweëte, tagke.
En dan pas haode vier ós an jang mit de lu um ós hin: verzörje d’r pap, helpe de mam, óngersjteune vrung, trueste widvrauwe, zukke noa wöad bij leed, haode de moel in vräud, jeëve inne aalmós an wildvreëme en hant daag lank sjpiets d’rvan went ze ziech alling mar drugs d’rvan aasjaffe.
Pas dan kans te ins kieke noa de umwelt, de dere, de beum, de zieë, ’t lank. Jazicher wilt jinne jet kapot maache en inne aafdroek van ózze vós aterlosse wie van inne mammoet. Vier wille, óch al hant vier jaarjing kinger, de tsouwkónft in oader bringe. Vier wille d’r angs oes de welt, d’r krig aafsjaffe en alle leed en krankheet voetduie als ing herinneroeng an sjleëtse tsiete.
Doanoa kómme vier tsouw an die paar ónnuezele zaache wie lidje loestere, e jediechs-je leëze, inne film, theatersjtuk of bóch óp ós in losse wirke en ós aofe sjtelle vuur nui jedanke, frisje wöad, anger manere um jeluklieg tse zieë.
Nè, pastoer, doa han iech ieëder jing tsiet vuur jehad, iech moeët keëtse verkofe vuur de faar. Nè, Astrid, d’r boeda kunt miech hu nit jeleëje en óch Petra, d’r yoga sjlon iech hu ing kier uvver, óch nè ieëwieje man van de Jehova. ’t Lit han iech nit jezieë en iech kan ’t nit óch nog d’rbij han. En nè, allah, ’t deet miech nit ins leed, mar oes vrundliegheet wil iech dat wal zage: ’t deet miech leed, mar doe sjtees bij miech als allerletste in de rij.
Dan krien iech aaf en tsouw doch de jeleëjenheet um deper tse jrave, ’t zukke noa de antwöad, óch al hat bauw zessieg joar an jrave nuus ópjelieëverd, dat is doch wat ós jans deep va binne drieft. Ós wiesheet oes al die joare leëvenservaring muet óp deë jraafsjtee kómme tse sjtoa. Dan kans te óp d’r kirkhof langs al die doeë lofe en van jidderinne jet liere.

Hod van diene noaber (inne fremdjenger)
Dink nit alling an jeld (inne erme däuvel)
Zörg jód vuur dieng kinger (inne entäusjte pap)
Doe maats die eje jeluk kapot (inne mit e sjoodjeveul)
Jenis van ’t leëve (inne oktoberfesvierder)
Houw óp de tsiem (inne vasteloavendsvierder)
Dink draa dat-s te zals sjterve (inne van ’t gym)
Verjès dieng hemet nit (inne emijrant)
D’r herjod besjteet nit (inne pater)

En me ziet nit alling d’r leëftsiet en de tsiet woa in de lu jeleëfd hant, mar me kan ziech e jans leëve vuursjtelle. Zoene sjpróch zeët neemlieg wirklieg jet uvver ós leëve, uvver de maneer woa óp vier ’t leëve hant mitjemaad.
Dan vroag diech noen mar ins aaf wat v’re sjpróch óp diene jraafsjtee kuem tse sjtoa. Nè, iech jef jinne vuursjoes, dat móts te vuur diech zelver oesmaache. En vuur miech zelver: wen iech nog lang blief zukke noa deë sjpróch, de keer va mie leëve, dan wees iech ’t an d’r sjloes nog nit en muete misjien angere uvver miech jon oerdele.

Heë koeët jing oeswaal maache.
Heë bloof mar zukke.
Tswiefel woar zieng intsiegste zicherheet.
Heë wiejeret alle antwöad van angere.

Iech han miech jetweeswie döks d’r kop jesjtoeëse an de zicherhete van anger lu. Wat jód woar, wat sjleët woar, doa hauw iech ummer e eje antwoad óp. De ieësjte moal woar wie iech óphool mit ’t zukke noa d’r herjod. Mie leef wat han iech jebeënd, wat han iech döks in de mèse jezèse en óp de kneie jeleëje en jedaad: jef miech doch e tseeche. ’t Is miech ejaal dat-s te alle anger lu jee woad juns, mar miech, diene eje zoon, diene träue dener, miech kans te doch wal e jans klietsjekling tseeche jeëve dat-s te doa bis of los ’t ós (zoeë menet iech noaderhanks) zoeë zage: dat-s te doa woats, ’t allemoal nit de muite mieë weëd vongs en d’r kuttel wieër has injetrókke.
Iech han mieng vingere in vuus vervrónge bis iech ’t blód droes hauw jepeësjd, iech han mieng wöad jedaad, jefluusterd, jeróffe en jesjraid, iech han mieng kneie wónk jezèse. Iech han d’r roeëzekrans kapot jebeënd, keëtse aafjebrankd en zoejaar in d’r kirchekoer mitjezónge, óp d’r órjel jesjpild mit alle tswai de heng en alle tswai de bee en pastoer jiddes woad van de lippe aafjeleëze.
Doa koam evver nuus. Jeleuve woar jraad de meujeliegheet tse jeleuve wat ze diech zate, doa broechet jinne inne bewies vuur. Iech waal.
En wail iech doch nit jans droes koam en vuural wail al die angere zoeë hel draa blove trekke dat iech bauw jetswónge woeët tse dinke dat iech als intsiegste tswiefel hauw, menet iech ’t betste draa tse doeë en ’t janse links tse losse legke. Jeweun nit hin kieke en doeë wie hens-je d’r jek.
Ópins hauw iech mieë tsiet vuur anger dinger, koeët iech óp zóndiegmörje noa ing proof joa i plaatsj van noa ing mès en woar nog ummer óp tsiet heem vuur ’t zóndestsuupje van de mam.
Iech koeët miene pap noen vuurzichtieg draa herinnere dat e joarelank d’rmit jesjtuut hauw dat ze bij hem heem kommeniste woare jeweë en d’r Telejraaf loze en dat ze doarum al haof droes loge. Evver wie ziene eje zoon besjlisset nit mieë tse jeleuve, doa hoosj ’t ópins van: ‘Ja, pas mar óp.’
En da vertsalt e van d’r auwe Juep oes jen sjtroas deë zie janse leëve inne farezejer woar jeweë en wie e achtsieg woar woeëde ópins aavong drei moal óp inne zóndieg noan kirch tse joa en de hillieje bauw van ’t kruuts aaf tse beëne. Wie miene pap ’t Juupje vroaget wie dat koam, hauw deë ummer jezaad: ‘Me wees ’t ja noeëts.’
En doamit verklaret miene pap miech ziene plötslieje jank noa de mèse, ziene ansjloes bij d’r kirchekoer en ziene jeleuf in brennende keëtse.
‘Wen iech achtsieg bin, kan iech ja nog ummer jeleuvieg weëde,’ truestet miene pap. Doamit vong heë ziech aaf, den jroeëse proteste joof ’t óch nit.

Jouwe vriedieg
Doe weëds noen wakker in ’t sjtrue
en wits dat-s te hu jees sjterve.
Dan bis te doch nit wirklieg zoeë blue
en dinks dat de lu diene jeleuf junt erve?

Doe kens ’t kruuts en wie-ts te jees lieje,
dan has te doch floep vuur tse vrekke,
doe wits wie-ts te jehouwe weëds wie vieë,
dan kuete ze diech doch allemoal ins am aasj lekke!

Verroane durch vrung en famillieë,
in de heng van wil vreëme,
misjien wils te dan wal doeëd zieë.
Alling dieng zieël deet nit wieë,
den diech hulpt ’t beëne,
hol, miech vadder, iech wil nit mieë.

10

D’r oop

Doe nooms miech an de hank
en tsejets miech d’r derejaad.
Iech hauw floep nog in d’r aavank
Mar doe hauwts leef wöad jezaad.
’t Knienke hauw de oere lank,
de hon hauw jraad e ai jelaad,
’t jeetje mit ziene komiesje jesjtank,
mar leef woar ’t van aad.

Iech hauw zoeë jeer mieë
mit diech van d’r jaad wille zieë
Alling durf iech nog lang nit.
Noe deet mie hets-je wieë,
kiek iech alling noa dat klingvieë,
d’r oop noom ummer ’t broeëd mit.