Tilde Frauenrath

’t Tilde sjrieft went ’t jet mitmaat, jet veult en jet ziet. Dat deet ’t al ins in ing oes-jaaf, al ins óp Facebook en al ins óp inne pooster van de bieb. Het sjrieft jediechs-jer, jesjiechtens en óch lidjer.

Beëne

Joa, iech doch ’t nog, beëne
Wen iech lik in bed vuur iech jon sjloffe
fluuster mie jebed en lek alles in Zieng heng
in ’t jeleuf en wisse dat miech dat rouw bringt

De rouw die döks wied tse zukke is
Durch alles wat ziech aafsjpilt en me jinne road mit wist
Da is mieng vroag: Sjton jevelles ummer an mieng zie
wen iech ’t nuedieg han evvel óch went alles jeet jód

Den óch dankbaarheet kunt jewis an bod
Al vrug als kink han iech ’t uvver jenoame
vanoes miechzelf, nit jetswónge
Doa woar ing tsiet dat iech ’t effe verloare han

Woarum angesj zoeëvöal bijenee
woa me nit mit uvverweëgs kan
Dóch iech wees noen zelfs doe bloof Heë miech trui
Alzoeë sjpoeëkt werm ins alles in miene kop wen iech bin mui

Zuk iech in mie eje jebed mieng rouw
en jef dat óch jeweun tsouw

Wótsele

Hei zits iech werm tse wade óp d’r tsóg
An de baan, miech ezoeë bekank
wail iech d’rneëver woeën al joare lank
mit jans vöal plezeer en jenós

Wil hei óch nit mieë voet, dat sjteet vas
Evvel is d’r jet tse doeë, da krien iech la
Las va heemwieë noa doa woa iech jeboare bin
Alzo maach iech miech óp wèg mit d’r betste zin

Óp Sjevemet mieng wótsele loge
De St. Agnes-sjoeël mieng kingertsiet jesjtalte hat joave
Óp Rolduc mieng joegkendtsiet durchbraad
Óp ’t ADC d’r jrónksjlaag woeët jelaad

“Bij ós“ is d’r Weltmoeziekkonkoer
“Bij ós“ is d’r Vasteloavend mit zieng Kirchröadsjer koeltoer
“Bij ós“ sjteet d’r Joep óp d’r Maat
“Bij ós“ de Domaniaal sjtóng mit d’r Sjaat

Evvel “bij ós” iech tsem sjloes werm vuur mieng duur sjton
Tseruk va woa iech ummer werm hin jon
Den hei veul iech miech al joare heem
Leëve tusje tswai sjtedsjer veult herlieg bekweem

Heem veule don iech miech óp d’r Sjeet
Heem kómme in ’t sjunste op de welt dat besjteet

De Kraf va moeziek

Va kinks aaf aa bin iech opjewase mit de klanke van inne monneka en ing mandolien; al daags sjpillet d’r pap en zong doabij dat de heide wagkelet. Duutsje sjlajere mar vuural óch lidsjere in ós eje Kirchröadsj plat.  ‘Mieng Domaniaal’ sjtong boave aa zie repertoire en hat vuur ummer ing iereplaatsj in mie hats. Al zieng zörje en ’t hel wirke in diezelfde koel kompenzeret heë mit zieng leefde vuur moeziek , dat joof hem vräud en kraf en zoeë joof heë ós ing sjun werm joegkend.
In mieng tienerjoare lieret iech ing janse anger tsoat moeziek kenne, durch d’r pap ummer  “Engelsje kroam“ jenómd.  Óngerwiels ’t liere op de middelbare sjoeël klónk va oes mie tsimmer loeter moeziek; miene oranje platesjpeller zoe wie der klinge radio drieënete uvversjtonde.
In ’t weekend jong iech eroes en al dansend op de mieëts romantiesje klanke woeët iech vuur ’t ieëtsjt verliebd. Ing herlieje tsiet woa moeziek ee wiechtieg deel va woar.
Heem jong ’t d’r zörgliejer aa tsouw; de koele jonge sjlisse en d’r pap vong noeëts mieë richtieg zieng rouw. Moeziek bloof heë trotsdeem ummer maache en de mam zong mit hem mit durch alle zörje hen.
Joare sjpieëder waset óch mie eje kink op in ee hoes jevöld mit moeziek. Óngerwiels zelver in tswai koere woeëd  heem aldaags jezónge en mieng leefde vuur moeziek woeët ezoeë vazelver wieër jejoave.
Doe, in de duusterste tsiet va mie leëve vóng iech de kraf die iech zoeë hel nuedieg hauw in de sjtim die wie inne engel durch de kirch klónk. Doa sjtónge vier da, mie meëdsje en iech jans tserbrieëchlieg wie ‘t “time to say goodbey“  als absjied vuur ’t leëve klónk.
Jiddes joar op 1 mai jong iech noa ’t kapelsje in d’r busj; op inne  bezóngere daag sjtonge vier doa mit z’n tswaie, mieng doater en iech.  ’t Weer jóng vliddieg tse kier evvel  binne in ós hats brooch de zon durch wail ’t woar die nemlieje werm sjtim die ós kótter bijee braat wie oeëts.
Zoeë zal de kraf va moeziek ummer zie wirk blieve doeë!

Durch de oge van ee kink

Wie herlieg ziet de welt oes durch kingeroge
Sjtroalend kunt ’t erin, ziet alling ’t sjuns va alles
en nuus va dinger die nit doge
’t Is ummer inne sjunne daag,
effe nuus angesj wat tselt
effe is jeweun alles jód
in dis hiezieje jekke welt
Vier zinge, sjpieële, tseechene en laache
hant vuur effe nuus mit de boesewelt tse maache
Wat iech da alling mar va hatse wunsj
went ’t mit inne dikke knoevel werm óp heem aa jeet
is ing sjun en jouw tsouwkónf die ‘m tse wade sjteet
en iech….blief hinger, mit inne jrielaach op mie jezich
iech kan nog vöal van ‘m liere, lós alles vuur effe los
Jebórjeheet en leefde zint doch ós jruetste jód

E lidje vuur diech

Bin iech vroeë dan wil iech dat dele
Bin iech bejaisterd da mós iech dat kwiet
Mit diech alles dele dat jeet noeëts verveële
Sjterker nog, iech veul miech riecher dan riech

Vertrouwe, nit vöal die dit kanne winne
Doe liers waal durch de joare ’t versjil
Vuurzichtieg zieë mit wem-s doe lieëts noa binne
Bij diech zieë is alles wat iech wil

Jing inkel reë diech angesj vuur tse doeë
Umee jeëve jeweun zoeë wie me is
Inne miensj wie diech maat miech ainfaich vroeë
Bin jeluklieg dat-s doe in mie leëve bis

Doarum is dit lidje, dit lidje sjpetsiejel vuur diech
Vuur deëjennieje deë ummer doa is vuur miech
Doarum is dit lidje, jans alling vuur diech
Oane bediengoeng zoeë wie ummer werm bliecht

Hod ’t vas

Neum ’t vrundsjaf
Neum ’t leefde
Neum ’t houwvas
Wen-s te dat has in die leëve
is dat de haofsjeet van dieng las
Tsezame kriesje
Tsezame laache
Tsezame moeziek maache
Tsezame jenisse
Has te zoeë inne in die leëve los ‘m noeëts sjisse

’t Maat nuus oes, wied voet of kót bij
Jeweun inne deë zeët: “iech bin hei“

Miene Kammeraad

Doa woar ee jöngsje, jraad van de liejere sjoeël aaf
Wieër jon liere doa woeët va heem oes evvel jaar nit aa jedaad
Jeld i-bringe, zoeë flot wie meuglieg woeët hem aa jezaad
en zoeë koam heë al jónk tsereët bij d’r Jiele op d’r Sjtaat

Heë hoalet doa zie sjniedersdiploma mit jemaach
en kleiet de sjieke Here in inne antsóg op moas jemaad
Hu tse daags zouw heë flaich in de “haute couture“ han inne naam
Den heë woar jód in zie vak en hauw doamit  “faam”

’t Jöngsje woeët auwer en dong ziech verliebe
en doarum heë als Blierheidsjer jong döks op Sjevemet  verblievet
Tsezame wole zie wieër jon in hön leëve
Doabij óch jeer kinger die ze alles wole jeëve

Evvel d’r Jiele doavuur nit jenóg betsale dóng
en zoeë heë als jónge man in de koel zie heel vóng
Ee jroeëser versjil me ziech nit bedinke kan, van sjier, nóld, vaam en jare
Noe als houwer jidder sjiech ónger de eëd mit al zieng jevoare

Heë bloof ummer inne jód jemoeëde man,
alling nit wen jet sjlims mit inne kammeraad passeret,
da bloof heem ziene monneka sjtil
Evvel heë ziech ummer werm herkroog mit inne vaste wil

Zieng kinger wennieg mit hant kreie van al zieng zörje
tsezame mit zieng leef vrouw heë dat wós tse verberje
Hön de kanse jeëve die heë noeëts va heem oes kroog
Dat woar zie jruetste tsiel wen ’t an hem loog

Dat jöngsje, deë sjterke man, uur roant ’t dink iech waal
Woar miene pap woa óp iech bin sjtoots, miene eje leve kammeraad!

Jeleuf miech!

Wents te inne nöakste plötslieg verluuts,
sjteet die leëve op d’r kop,
Inne jans jeweune daag deë endet in inne sjtrop.
’t Weëd duuster, wits nit wat passeert,
wie inne tsóg deë leuft van ’t jelais.
De rees jeet nit wieër noa de besjtimmoeng
die-ts doe vuur oge hauwts.
Komplet durjee jewórpe diene vaarplaan,
wie noe wieër, woa is d’r aavank?
Jinne deë diech dat vuurdoeë of zage kan,
dóch jeleuf miech:
Doa is “jet“ van binne wat diech hulpt óp jank

’t Zal ummer blieve ee d’rvuur en ee d’rnoa,
Dóch kunt ing kier dat-s óch doe jees veule:
’t leëve bliet nit sjtoa.
’t Jeet wieër, doe vings werm aa
va kling dinger tse jenisse
Hinger diech ligke de erinneroenge,
vuur diech ’t jroeëse onjewisse
D’r duuster maat langsaam aa werm plaatsj vuur lit,
verjèse dees doe noeëts,
evvel waal werm vinge diene vrid.
Jeleuf miech!

Vrijheet

Ópsjtoa, de zon sjiengt, d’r daag bejint
Zoeë ópins kome de jedanke: sjpatsere, ejaal woa hin
Iech trek de duur hinger miech tsouw en vang aa tse lofe
’t bekankde peëdsje bis iech sjtón op d’r weg jans aofe

Vanaaf deë momang kunt ing janse sjun vräud va binne
Jieëft miech ‘t jeveul iech kan alles uvverwinne
Zoeë mar van alling bejin iech i jedanke tse zinge
Nog ummer jing anoeng woa de bee miech bringe

Wieër, der jroeëse wèg aaf, de natoer likt vuur mieng vus
Peëd in de wei, e lank sjtil pad richtoeng busj
Bij de wassermölle blief iech sjtón, ’t rad drieënt wie ummer
Doa is ins effe jaarnuus woa iech miech um bekömmer

Dan sjnie iech ee sjtuk aaf, tusje de sjtruuch ee peëdsje eróp
Vuur miech likt d’r jroeëse weier, de zon sjtroalend dróp
Eemoal tusje de beum woa ’t is herlieg keul
maach iech bilder van ’t kastieël, wie ummer vöal tse vöal

Iech lek ’t vas, ziech sjpeielend in ’t wasser, vanoes alle ekke
’t Is ziene raits deë miech ummer werm aa deet trekke
Aan de uvverzie drieën iech miech um en nim alles nog ins in miech óp
Wuur ’t mar ummer zoeë sjun en lieët in miene kop

Langs d’r hof jon iech wieër óp mie pad
en wees vuur miech likt de jroeëse trap
Effe tswiefel, waal of nit, dink evvel nit lang noa
Boave is ’t oeszich meersjenhaf benoa

Eemoal werm ónge, nog ee kling sjtuksje bergóp, jón iech rèste
en vräu miech um inne pannekóch tse jón èse
Mit ing tas kaffieë d’rbij blief iech nog jet zitse en jenis
’t Herlieg jeveul vas blieve hoade vuur ’t werm uvver is

Doa is waal jidder kier éé dink wat iech verjès op dat janse sjtuk
Mie leef oas, iech mós dat ja óch nog jans tseruk
Evvel doa kunt jewis flot ing kier opnui ezoeë sjun
Woa óp iech miech dat jeveul van vrijheet werm jun!

Wink teëje

Jeet ’t diech jód in die leëve has te mitwink
of ’t jeet diech vuur d’r wink zoeë jezaad
Jraad wie wens te zits op ing fiets en has d’r wink in d’r ruk
weëds doe vuuroes jebloaze, wie va zelver durch d’r wink mit jenoame

Kunt d’r wink van de zie kans doe ‘m flaich nog kiere
Mit ee bies-je jeluk zits-te in d’r ieëtsjte  “waaier”
En jraad wie dat da mit ’t fietserenne jeet
is ’t jeluk nog jraad mit diech en kans te mónter oam hoale

Kómme d’r duustere wólke mit óch nog ins feste teëjewink,
da kunt op eemoal tse vöal óp diech aaf, alle wink kunt va vure
Doe móts hel treëne um vuuroes tse kómme, jenóg oam han
Kuns te oave óp d’r berg en has te ’t jesjafd
kans te werm jenisse van ’t oeszich, has werm kraf

Wie dökser dat-s te teëje d’r wink in fietst wie jemekliejer ’t jeet,
In ’t leëve döks teëjewink krieje maat diech óch sjterker,
dat weëd winniegstens  jezaad
Evvel angesj als wie bij de trainoeng óp de fiets,
is jenóg jenóg jeweë en weëd ’t tsiet dat d’r wink ziech legke jeet,
’t winksjtil weëd!