Tjeu Wetzeler

D’r Tjeu is al joarelank mitjlied van d’r dialekverain. Heë sjrieft lidjer, jediechter en jesjiechtens. Mieëtstens in ’t loestieje, óch al ins in ’t jeleuvieje. Heë braat zicher 7 bucher oes.

Vrundsjaf

Jank hatslieg mit de vrung en vrundinne um,
óp die maneer is de vrundsjaf zier sjun.
Zörg zicher d’rvuur dat ’t tse maache hat mit jódheet,
wat taatsechlieg oes vrundliegheet besjeet.
Beleëft me dat óngeree ezoeë,
dan veult me ziech óch hieël erg vroeë.

De kneuf aaf

D’r Hens, als helle wirker, hat hu zieng sjiech hinger de ruk. Noen is heë vroeë um óp heem aa tse könne joa en jeet mit ing bus noa heem.
Óngerweëgs heiva is inne bekankde van hem óch in die bus en zitst deë fain neëver d’r Hens. Dat is neemlieg d’r Wiel. Óp jejeëve moment zeët d’r Hens oes muiheet teëje d’r Wiel: ”Auwieë, iech han hu flink mósse sjravele óp mie werk. Ierlieg jezaad, iech han wirklieg de kneuf aaf.”
”Wie kuns te doa bij,” usert ziech d’r Wiel, ”doe has doch alling mer kleier aa mit raisversjloes!”

Noa ’t boeseland

Tswai vrung vanee hant ziech in jen dörp jetróffe. Inne va dön woeënt urjens i Sjevemet en d’r angere in de Hootssjtroas van jen Hoots. Deë van Sjevemet zeët teëje ziene kammeraat: ”Sjiek dat iech lets in mieng vrij daag vöal voet bin jeweë in ’t boeseland. Neemlieg in Sjpanje. Jees te óch nog binnekóts mit dieng vrij daag voet noa ’t boeseland vanoes heem?”
D’r heutser kalt ziech ins oes mit jet sjuns: ”Joa, iech bin óch vroeë dat iech ins effe voet kan joa noa ’t boeseland.”
”Woa jees doe dan hin vrunk?” vroagt deë sjevemeter.
”’t Hat i jidder val mit jet sjiekt doamit tse maache”, laacht ziech d’r heutser, ”iech jon tse vós noa ’t boeseland. Neemlieg van heem oes noa Roa. Dat is óch urjens in ’t boeseland!”

E kling wurmsje

E kling kinke is ierlieg jezaad i-jewikkeld nit,
’t sjpieëlt mit zieng vrunker jans jeweun doa mit.
E kinke deet dan óch nit zoe sjwoar dinke,
’t is mer e kling wurmsje, jidder kinke!

Breur en sjwestere

Tswai breur mit tswai sjwestere hant ziech tsezame jet sjuns aafjesjpraoche. Ja, ’t zunt jónk volwassene en doarum zitse ze noen urjens in ing wieëtsjaf bijenee. Dön vräud ’t ziech dat ze doa jemuutlieg mitee könne kalle.  Óp jejeëve moment sjprikt e broor ziech oes jans apaat noa ee anger sjwester. Dat keëlsje wiest ziech oes mit die fainste wöad: ”Auwieë, zelver han iech ’t sjmaal, wail iech mer ee broor han. Doch doe sjwester has ’t breier, doe has nemlieg tswai breur!”
”Iech bejrief wat-s te zeës”, jrieëmelt dat sjwester, ”evvel iech zelver han óch jet wat nit breed is. Iech han nemlieg mer ee sjwester, doch doe has tswai sjwestere. Vuur diech is dat jet breier!”

Óp jank

Ing tsiet lank hauw ’t Trees-je erg las van zieng beng. Doadurch koeët het tsezame mit ziene man, d’r Jer, jammer jenóg nit sjpatsere. D’r Jer moeët dan óch bij de jesjefter zelver de waar hoale. Noen is ’t Trees-je d’r boavenóp kómme mit zieng beng en zie kanne mit hön tswaie werm de jouw dinger doeë.
Óp jejeëve moment jeet bij dön d’r tillefóng. D’r Jer nemt ’t heur óp en kriet hönne vrunk, d’r Sjeng, an d’r apperaat. De ieësjte vroag van d’r Sjeng is: ”Ing lange tsiet hat ’t Trees-je las van zieng beng. Vrunk, wie jeet ’t noen ejentlieg mit ‘r mit?”
”Wits te”, antwoad d’r Jer, ”óp jank koeët ’t Trees-je ieëtsj nit en jodzijdank noen kunt ’t werm jód óp jank.”
”Auwieë”, verwóngert ziech d’r Sjeng, ”wat huer iech va diech Jer, kunt ’t Trees-je alling mer tsereët óp uunge jank?”
”Wat komiesj”, zeët d’r Jer, ”dat hat ejentlieg nuus mit d’r jank heem tse doeë. Mieng oessjproach ”óp jank” hat heimit tse maache. Nemlieg, dat ’t Trees-je werm jód oes de vus kunt boesenum!”

Bij de Hamboskapel

D’r Caeciliakoer is noen bij de Hamboskapel, doava midde in d’r beusj.’t Hat tse maache mit d’r maimond. De mitjliedere heiva junt ónger de Hillieje Mès doa zinge. Effe van tsevure zeët inne mitjlieder an ziene eje koer: ”Fain dat me ziech de vuejel hei kan aahure. Klasse wie die in d’r maimond dunt zinge.”
Ópins zeët inne angere van deë koer: ”Ja dat sjtimt, fain de vuejel noen aa tse hure. Doch ózze kirchekoer kunt ierlieg jezaad nog besser oes de verf mit zinge.”
”Wie kuns te doabij kammeraad?”, verwóngert ziech deë ieëtsje mitjlieder.
”Wie”, usert ziech deë angere, ”die vuejel zinge ejentlieg alling mer in d’r maimond. Doch vier als koer dunt ’t janse joar fain durch zinge!”

Inne jouwe sjmaach

Mit jeweune kaffe hant nuuks de lu va Kirchroa,
die dunt dat zelver ummer an de zie sjtoa.
Kirchröadsjer wille jet angesj mitmaache,
wat dön ierlieg jezaad wal deet sjmaache.
Dat weëd nemlieg um de jouw tas kaffe jedoa!

Jemuutliegheet

Jemuutliegheet hat jet jeweuns an ziech,
dat is wirklieg e miensj jejónd, erm of riech.
Normaal jesjpraoche deet ’t inne nuus tse kót,
me veult ziech dan óch óp die maneer tsemlieg jód.
Kan me dat döks jenóg zoeë mitmaache,
dan broecht me nit tse vöal las tse drage.
Also, jet i-jewikkels hat ’t jemuutlieje nit,
entsjpanneheet bringt dat mit ziech mit.

Sjun en loestieg

Hei is inne van de tsoep an ’t èse. Inne neëver bij hem sjprikt dan ziech oes mit jet sjuns.
Nèmlieg: ”Dat is tsuupje van ’t Juupje!”
Inne hat d’r auwe leëftsiet en is dan noen 66 joar. Heë zelver usert ziech mit jet loestiejes doamit. Neemlieg:”Iech bin 6 kier 11 !”