Wiel Kusters

D’r Wiel is va Sjpekhei. Heë sjrievet in zieng jong joare jeer in ’t plat. Noaderhanks is e inne jroeëse man woeëde in de lieteratoer. Sjrievet jediechte, romans, toneeltekste die in ’t janse lank bekankd woeëte. Zieng biografie van d’r Pierre Kemp is weltbekankd. Óngerwiel sjrieft e jans aaf en tsouw nog jet in ’t Kirchröadsj, al woent e al joare en joare in Mastrich.

Wied van d’r lerm

In ’t leëve mos me wakker zieë,
weë lang in bed likt kunt tse sjpieë,
mar jon iech sjloffe,
da wil iech hoffe
dat iech diech zofort werm zieë.

Iech han miech inne droom jevange,
dem diech an de naas jehange,
en doe has reëtsouw jans versjtange
wie iech in deë droom diech neum.

’t Leëve hat zie vuur en teëje,
’t mós ummer werm jesjtórve weëde,
mar iech wil zinge
va vuur bis hinge
en diech mit e tröansje zeëne.

Iech han miech inne droom jevange,
dem diech an de naas jehange,
en doe has reëtsouw jans versjtange
wie iech in deë droom diech neum.

Zag miech ins, woa bis doe urje?
Bis te jistere, hu of mörje?
Los diech doch vinge,
lós miech ós zinge,
wils te vuur mie lidsje zörje?

Iech han miech inne droom jevange,
dem diech an de naas jehange,
en doe has reëtsouw jans versjtange
wie iech in deë droom diech neum.

Iech hool diech jraad nog in mieng erm.
Kiek, doa bis te, bis doe werm!
Iech wil diech duie,
mit diech verjruie,
tsezame sjloffe,
wied van d’r lerm.

Iech han miech inne droom jevange,
dem diech an de naas jehange,
en doe has reëtsouw jans versjtange
wie iech in deë droom diech neum.
(parlando)

Iech neum diech:
Kielewielewens-je.
Tsukersje.
’t Allerleefste wat ich hauw
en han.

Verlós

Iech wees woa iech waas:
mit de vus in ’t jraas,
’t rent, iech weëd naas.

Iech wees woa iech sjtoa.
Nit mieë hei, nog nit doa:
zoeë loof iech diech noa.

Iech wees woa iech bin
wen iech miech zelver werm ving
mit mieng erm um diech hin.

Iech wees woa-ts doe liks,
boese oam noa miech riks
oes ’t lit dat-s te briks.

–

Iech wees woa-ts doe liks,
oane oam noa miech riks
oes ’t lit dat-s te briks.

Iech wees woa iech bin
wen iech miech zelver werm ving,
dieng erm um miech hin.

Iech wees woa iech sjtoa.
Nit mieë hei, nog nit doa,
noe ren miech doch noa.

Iech wees wie iech waas:
mit de vus in ’t jraas,
doe reëns, iech weëd naas.

Knietewies
e lidsje

D´r ieësjte doeë dem iech zoog
– mè deë miech jinne sjrek aajoog –
dat woar mieng Oma wie ze loog
knietewies óp d´r sjoof

weë kriet ´t allenäu óp ing rij?
e kink mit blutsje in de knei
e kink dat sjpieëlet in d´r sjnei
en köadsjesjpringe dong

´t woar nog ier e paar sjtond aod
doe woar d´r Pap ing naat al kaod
jesjtórve an ´ne zonnesjtich
bij de boesedaags

´t kink loog mit d´r Pap in bed
´t woar jing plaatsj doa vuur zieng Mam
de vinster óp, ´t winget jet
oame dong ´t fain

d´r ieësjte doeë dem iech zoog…

en wie ´t at vöal auwer woar
de Oma die iech han jekankd
woar iech nog kling en döks alling
sjloffet iech bij heur

d´rre naatspoem woar mit blömsj´re dróp
ze hauw e vröngsje óp d´r kop
´t naats jeluesd woar ´t ing flieët
jroeës woar ´t bed van ós

en went ze miech vertselle dong
da oos iech miech d´r appel oes
dem ze in d´r oavet hauw jelaad
basterdtsoekker dróp

en went ´t sjneiet in d´r meëts
da zaat ze miech: krieg diech jet sjnei
en wèsj diech doa de oge mit:
kries te ´ne kloare blik

d´r ieësjte doeë dem iech zoog
– meh deë miech jinne sjrek aajoog –
dat woar mieng Oma wie ze loog
knietewies óp d´r sjoof

weë häu ziech dat va heur jedaad?
e meëdsje jong ze noa d´r maat
tse vós noa Oche mit ing vraat
aier, bótter en ezoeë

noe woar ze doeëd, wat woar ze kling
iech zelver woar at tsemlieg jroeës
iech wós nit wat nog kómme moeët
meh waal wat woar jeweë